Kongregacja Wychowania Chrześcijańskiego
Persona humana
SPIS TREŚCI
  • WSTĘP
  • ROZDZIAŁ I KOŚCIÓŁ MA OBOWIĄZEK INTERWENCJI
  • ROZDZIAŁ II GODNOŚĆ CZŁOWIEKA A POSZANOWANIE PRAWA NATURALNEGO I OBJAWIENIA
  • ROZDZIAŁ III STAŁE NAUCZANIE KOŚCIOŁA
  • ROZDZIAŁ IV STOSUNKI PRZEDMAŁŻEŃSKIE
  • ROZDZIAŁ V STOSUNKI HOMOSEKSULANE
  • ROZDZIAŁ VI ONANIZM CIĘŻKIM NARUSZENIEM MORALNOŚCI
  • ROZDZIAŁ VII "WYBÓR PODSTAWOWY" A "GRZECH CIĘŻKI"
  • ROZDZIAŁ VIII POZYTYWNE WARTOŚCI CZYSTOŚCI
  • ROZDZIAŁ IX ASCEZA CHRZEŚCIJAŃSKA
  • ROZDZIAŁ X OBOWIĄZKI BISKUPÓW, RODZICÓW, WYCHOWAWCÓW

    STOSUNKI PRZEDMAŁŻEŃSKIE

     7.  Wielu rości sobie dzisiaj prawo do pożycia seksualnego przed zawarciem małżeństwa, przynajmniej wtedy, gdy poważny zamiar zawarcia małżeństwa i już poniekąd małżeńskie związanie się uczuciem domagają się tego dopełnienia, które uważają oni za naturalne; zwłaszcza wówczas, gdy zawarciu małżeństwa przeszkadzają okoliczności zewnętrzne, lub gdy się sądzi, że to intymne zespolenie jest konieczne do utrwalenia samej miłości.

    Tego rodzaju pogląd sprzeciwia się nauce chrześcijańskiej, która głosi, że wszelka działalność seksualna winna mieścić się w ramach małżeństwa. Bez względu na to jak poważny byłby zamiar tych, którzy wiążą się przez te przedwczesne stosunki, to jednak stosunki te bynajmniej nie są w stanie zabezpieczyć szczerości i wierności wzajemnego związku pomiędzy osobami mężczyzny i kobiety, a zwłaszcza nie są w stanie ustrzec tego związku przed niestałością pożądania i samowoli. A przecież Chrystus Pan chciał trwałego związku i przywrócił go do stanu pierwotnego, mającego podstawę w samym zróżnicowaniu płciowym. "Czy nie czytaliście, że Stwórca od początku stworzył ich jako mężczyznę i kobietę? I rzekł: Dlatego opuści człowiek ojca i matkę i złączy się ze swoją żoną, i będą oboje jednym ciałem. A tak już nie są dwoje, lecz jedno ciało. Co więc Bóg złączył, niech człowiek nie rozdziela"14 . Jeszcze wyraźniej mówi św. Paweł pouczając, że jeśliby nieżonaci lub owdowiali nie mogli żyć w powściągliwości, to nie mają innego wyboru jak trwały związek małżeński. "Lepiej jest bowiem żyć w małżeństwie, niż płonąć"15 . Przez małżeństwo bowiem miłość pomiędzy małżonkami zostaje włączona w tę miłość, którą Chrystus w sposób nieodwołalny miłuje Kościół16 . Natomiast złączenie się cielesne w nieczystości17 bezcześci świątynię Ducha Świętego, którą jest chrześcijanin. Zatem obcowanie cielesne jest godziwe tylko w ramach trwałej wspólnoty życia mężczyzny i kobiety.

    To zawsze rozumiał i tego nauczał Kościół18 , z którego zresztą nauką jak najbardziej zgodne są wskazania mądrości ludzkiej i świadectwa historii.

    Doświadczenie uczy, że miłość należy zabezpieczyć przez trwałość małżeństwa, by pożycie seksualne rzeczywiście odpowiadało wymaganiom właściwej mu celowości i godności ludzkiej. To wymaga, aby przymierze małżeńskie było potwierdzone i ochraniane przez społeczność. Przymierze to zaprowadza stan życia o największym znaczeniu tak dla wyłącznego związku mężczyzny i kobiety, jak i dla dobra ich rodziny i całej ludzkiej społeczności. Tymczasem stosunki seksualne poprzedzające prawowite małżeństwo najczęściej wykluczają oczekiwanie potomstwa. Taka miłość - błędnie przedstawiana jako małżeńska - nie może rozwinąć się odpowiednio w miłość ojcowską i macierzyńską. Jeśli się zdarza, powoduje niewątpliwie szkody dzieciom, ponieważ zostają one pozbawione trwałego środowiska, które by zapewniało im odpowiednie warunki wychowania i włączenia się w pełne życie społeczne.

    Decyzja związania się małżeństwem musi więc być wyrażona na zewnątrz i to w taki sposób, by mogła być ważna również wobec społeczności. Jeżeli chodzi o chrześcijan, to winni oni wyrażać swoją zgodę na zawarcie związku małżeńskiego stosownie do praw Kościoła, co sprawia, że małżeństwo staje się sakramentem Chrystusa.

    PRZYPISY:

    1. [«] Por. Mt 19,4-6.
    2. [«] 1 Kor 7,9.
    3. [«] Por. Ef 5,25-32.
    4. [«] Pozamałżeńskie pożycie seksualne wyraźnie zostało potępione: 1 Kor 5,1; 6,9; 7,2; 10,8; Ef 5,5-7; 1 Tm 1,10; Hbr 13,4; i to z pomocą wyraźnych argumentów: 1 Kor 6,12-20.
    5. [«] Por. Innocenty IV, List Sub catholicae professione, 6 marca 1254: DS 835. Pius II , Twierdzenia potępione w Liście Cum sicut accepimus, 14 listopada 1459: DS 1367. Dekrety Świętego Oficjum, 24 września 1665: DS 2045; 2 marca 1679: DS 2148. Pius XI, Enc. Casti connubii, 31 grudnia 1930: AAS 22(1930), ss. 558-559.

    ROZDZIAŁ III. STAŁE NAUCZANIE KOŚCIOŁA NA POCZĄTEK ROZDZIAŁU ROZDZIAŁ V. STOSUNKI HOMOSEKSULANE
    POWRÓT NA STRONĘ GŁÓWNĄ POWRÓT DO MENU INNE ENCYKLIKI Kongregacja Wychowania Chrześcijańskiego, Persona humana