Kongregacja Wychowania Chrześcijańskiego
Persona humana
SPIS TREŚCI
  • WSTĘP
  • ROZDZIAŁ I KOŚCIÓŁ MA OBOWIĄZEK INTERWENCJI
  • ROZDZIAŁ II GODNOŚĆ CZŁOWIEKA A POSZANOWANIE PRAWA NATURALNEGO I OBJAWIENIA
  • ROZDZIAŁ III STAŁE NAUCZANIE KOŚCIOŁA
  • ROZDZIAŁ IV STOSUNKI PRZEDMAŁŻEŃSKIE
  • ROZDZIAŁ V STOSUNKI HOMOSEKSULANE
  • ROZDZIAŁ VI ONANIZM CIĘŻKIM NARUSZENIEM MORALNOŚCI
  • ROZDZIAŁ VII "WYBÓR PODSTAWOWY" A "GRZECH CIĘŻKI"
  • ROZDZIAŁ VIII POZYTYWNE WARTOŚCI CZYSTOŚCI
  • ROZDZIAŁ IX ASCEZA CHRZEŚCIJAŃSKA
  • ROZDZIAŁ X OBOWIĄZKI BISKUPÓW, RODZICÓW, WYCHOWAWCÓW

    POZYTYWNE WARTOŚCI CZYSTOŚCI

     11.  Jak wyżej zostało powiedziane, zamiarem tej Deklaracji jest, by w dzisiejszych okolicznościach przypomnieć wiernym o pewnych błędach i działaniach, których winni się strzec. Jednak pełna cnota czystości nie poprzestaje bynajmniej na unikaniu wspomnianych grzechów. Domaga się ona, by miało się przed oczyma także osiągnięcie pewnych wyższych wartości. Jest ona bowiem taką cnotą, która odnosi się do całej osoby, w jej czynach wewnętrznych i działalności zewnętrznej.

    Tą właśnie cnotą winni odznaczać się ludzie stosownie do różnych stanów swego życia: jedni, przyrzekając Bogu dziewictwo lub święty celibat, i mogąc na tej znakomitej drodze łatwiej, niepodzielnym sercem poświęcić się wyłącznie Bogu28 ; drudzy natomiast, prowadząc życie w tej postaci, jaką prawo moralne określa dla wszystkich, zależnie od tego, czy są związani małżeństwem, czy nie. Jednak w żadnym stanie życia czystość nie ogranicza się tylko do postawy zewnętrznej; samo serce człowieka winno stać się czyste, stosownie do tych słów Chrystusa: "Słyszeliście, że powiedziano: Nie cudzołóż. A ja wam powiadam: Każdy, kto pożądliwie patrzy na kobietę, już w swoim sercu dopuścił się z nią cudzołóstwa"29 .

    Czystość należy do tej powściągliwości, którą św. Paweł zalicza do darów Ducha Świętego, potępiając rozwiązłość jako wadę, która w szczególny sposób przynosi ujmę chrześcijaninowi i która wyklucza z Królestwa niebieskiego30 . "Albowiem wolą Bożą jest wasze uświęcenie: powstrzymanie się od rozpusty, aby każdy umiał utrzymywać ciało własne w świętości i we czci, a nie w pożądliwej namiętności, jak to czynią nie znający Boga poganie. Niech nikt w tej sprawie nie wykracza i nie oszukuje brata swego... Nie powołał nas Bóg do nieczystości, ale do świętości. A więc kto (to) odrzuca, nie człowieka odrzuca, lecz Boga, który przecież daje wam swego Ducha Świętego"31 . "O nierządzie zaś i wszelkiej nieczystości albo chciwości niechaj nawet mowy nie będzie wśród was, jak przystoi świętym, ani o tym, co haniebne, ani o niedorzecznym gadaniu lub nieprzyzwoitych żartach, bo to wszystko jest niestosowne. Raczej winno być wdzięczne usposobienie. O tym bowiem bądźcie przekonani, że żaden rozpustnik ani nieczysty, ani chciwiec - to jest bałwochwalca - nie ma dziedzictwa w Królestwie Chrystusa i Boga. Niechaj was nikt nie zwodzi próżnymi słowami, bo przez te (grzechy) nadchodzi gniew Boży na buntowników. Nie miejcie więc z nimi nic wspólnego. Niegdyś bowiem byliście ciemnością, lecz teraz jesteście światłością w Panu: postępujcie jak dzieci światłości"32 .

    Ponadto Apostoł podaje właściwe chrześcijańskie uzasadnienie obowiązku praktykowania czystości, mianowicie, gdy piętnuje grzech rozwiązłości nie tylko jako działanie szkodzące bliźnim lub porządkowi społecznemu, lecz także dlatego, że rozpustnik obraża Chrystusa, którego Krwią został nabyty i którego jest członkiem, oraz, że znieważa Ducha Świętego, którego jest świątynią: "Czyż nie wiecie, że ciała wasze są członkami Chrystusa?... wszelki grzech popełniony przez człowieka jest na zewnątrz ciała; kto zaś grzeszy rozpustą, przeciwko własnemu ciału grzeszy. Czyż nie wiecie, że ciało wasze jest przybytkiem Ducha Świętego, który w was jest, a którego macie od Boga, i że już nie należycie do samych siebie? Za wielką bowiem cenę zostaliście nabyci. Chwalcie więc Boga w waszym ciele"33 .

    Im bardziej wierni zrozumieją znaczenie czystości i jej niezbędne zadanie w swym własnym życiu jako mężczyzn i kobiet, tym lepiej - wiedzeni pewnego rodzaju instynktem duchowym - pojmą, co ta cnota nakazuje lub zaleca, łatwiej także, będąc posłusznymi Urzędowi Nauczycielskiemu Kościoła, zdołają przyjąć i wypełnić to, co prawe sumienie nakaże w poszczególnych wypadkach.

    PRZYPISY:

    1. [«] Por. 1 Kor 7,7,34; Sobór Trydencki Sesja XXIV, kan.10: DS 1810; Sobór Wat. II, Konst. Lumen gentium, nn. 42,43,44: AAS 57(1965), ss. 47-51; Synod Biskupów, De sacerdotio ministeriali, cz. II, 4b: AAS 63(1971), ss. 915-916.
    2. [«] Mt 5,28.
    3. [«] Por. Ga 5,19-23; 1 Kor 6,9-11.
    4. [«] 1 Tes 4,3-8; por. Kol 3,5-7; 1 Tm 1,10.
    5. [«] Ef 5,3-8; por. 4,18-19.
    6. [«] 1 Kor 6,15,18-20.

    ROZDZIAŁ VII. "WYBÓR PODSTAWOWY" A "GRZECH CIĘŻKI" NA POCZĄTEK ROZDZIAŁU ROZDZIAŁ IX. ASCEZA CHRZEŚCIJAŃSKA
    POWRÓT NA STRONĘ GŁÓWNĄ POWRÓT DO MENU INNE ENCYKLIKI Kongregacja Wychowania Chrześcijańskiego, Persona humana