Kongregacja Wychowania Chrześcijańskiego
Persona humana
SPIS TREŚCI
  • WSTĘP
  • ROZDZIAŁ I KOŚCIÓŁ MA OBOWIĄZEK INTERWENCJI
  • ROZDZIAŁ II GODNOŚĆ CZŁOWIEKA A POSZANOWANIE PRAWA NATURALNEGO I OBJAWIENIA
  • ROZDZIAŁ III STAŁE NAUCZANIE KOŚCIOŁA
  • ROZDZIAŁ IV STOSUNKI PRZEDMAŁŻEŃSKIE
  • ROZDZIAŁ V STOSUNKI HOMOSEKSULANE
  • ROZDZIAŁ VI ONANIZM CIĘŻKIM NARUSZENIEM MORALNOŚCI
  • ROZDZIAŁ VII "WYBÓR PODSTAWOWY" A "GRZECH CIĘŻKI"
  • ROZDZIAŁ VIII POZYTYWNE WARTOŚCI CZYSTOŚCI
  • ROZDZIAŁ IX ASCEZA CHRZEŚCIJAŃSKA
  • ROZDZIAŁ X OBOWIĄZKI BISKUPÓW, RODZICÓW, WYCHOWAWCÓW

    OBOWIĄZKI BISKUPÓW, RODZICÓW, WYCHOWAWCÓW

     13.  Jest właściwym obowiązkiem Biskupów podawać wiernym naukę moralną dotyczącą dziedziny życia seksualnego, bez względu na to, jakie przy spełnianiu tego zadania zachodziłyby trudności wywoływane szerzącymi się tu i ówdzie poglądami i sposobami życia. Tę zaś tradycyjną naukę należy pogłębiać; trzeba ją też podawać w taki sposób, by oświecała sumienia postawione w nowych warunkach życia. Wreszcie winno się ją mądrze wzbogacać o to wszystko, co prawdziwe i co z pożytkiem można powiedzieć o znaczeniu i wartości ludzkiej płciowości.

    Należy jednak wiernie zachowywać i podawać zasady i normy życia moralnego potwierdzone przez tę Deklarację. Szczególnie trzeba dołożyć starań, by wierni zrozumieli, że Kościół broni tych zasad nie jako przestarzałych i nietykalnych spraw, których zabobonnie należy strzec (tabu), ani - jak często się twierdzi - wskutek jakichś uprzedzeń tchnących manicheizmem, ale dlatego, że wie na pewno, iż te zasady w pełni odpowiadają porządkowi rzeczy stworzonych i duchowi Chrystusowemu, a więc także i godności ludzkiej.

    Do Biskupów należy również czuwać, by na Wydziałach teologicznych i w Seminariach wykładano zdrową naukę, idąc za światłem wiary i Urzędem Nauczycielskim Kościoła. Również powinni zatroszczyć się o to, by wiernie i w pełni przedstawiano nauką katolicką tak przy oświecaniu sumień w konfesjonale, jak i w nauczaniu katechetycznym.

    Do Biskupów, kapłanów i ich pomocników należy upominać wiernych, by wystrzegali się błędnych poglądów, jakie często się wypowiada w książkach, w czasopismach i na zebraniach publicznych.

    Przede wszystkim zaś rodzice, a także wychowawcy młodzieży powinni dokładać starań, by przez całościowe wychowanie doprowadzić dzieci i uczniów do odpowiedniej dojrzałości umysłowej, efektywnej i moralnej. Dlatego winni ich pouczać o tej dziedzinie roztropnie i w sposób dostosowany do ich wieku oraz wytrwale kształtować ich wolę do zachowania obyczajów chrześcijańskich, nie tylko przez rady, ale również - i to przede wszystkim - przykładem swego życia, wsparci pomocą Bożą, wyproszoną dla siebie przez modlitwę. Będą ich także bronić przed tylu niebezpieczeństwami, z których młodzież bynajmniej nie zdaje sobie sprawy.

    Artyści, pisarze i ci wszyscy, w których mocy są środki przekazu społecznego, powinni wykonywać swój zawód zgodnie z zasadami swej wiary chrześcijańskiej, w pełni świadomi ogromnego wpływu, jaki mogą wywierać na ludzi. Winni pamiętać, że "prymat obiektywnego porządku moralnego... winien być bezwzględnie uznawany przez wszystkich"45 , i że nie wolno przenosić nad niego ani rzekomych racji etycznych, ani korzyści materialnych, ani powodzenia. Gdy chodzi o dzieła sztuki lub literatury, czy o widowiska, czy o rozpowszechnianie informacji, niech każdy w właściwej sobie dziedzinie wykazuje oględność, roztropność, umiar i słuszną ocenę spraw. W ten sposób nie tylko nie będą przyczyniać się do wzrostu swobody obyczajów, ale dopomogą do jej pohamowania, a nawet do uzdrowienia sytuacji moralnej w społeczeństwie.

    Przedmiotem troski wszystkich wiernych świeckich - odpowiednio do ich praw i obowiązków w dziele apostolstwa - jest udział w realizacji tego problemu.

    Wreszcie dobrze jest przywołać wszystkim na pamięć słowa Soboru Watykańskiego II: "Święty Sobór oświadcza też, że dzieci i młodzież mają prawo, aby pobudzano ich do oceny wartości moralnych wedle prawego sumienia i do przyjmowania tych wartości przez osobisty wybór, jak również do doskonalszego poznawania i miłowania Boga. Dlatego usilnie prosi wszystkich, którzy sprawują władzę nad narodami, albo też kierują wychowaniem, aby dzięki ich trosce nigdy nie pozbawiono młodzieży tego świętego prawa"46 .

    Tę Deklarację o niektórych zagadnieniach dotyczących etyki seksualnej Ojciec Święty, z Bożej Opatrzności Papież Paweł VI, na audiencji udzielonej dnia 7 listopada 1975 roku niżej podpisanemu Prefektowi Świętej Kongregacji dla Nauki Wiary zatwierdził, umocnił i polecił ogłosić.

    PRZYPISY:

    1. [«] Sobór Wat. II, Dekret Inter mirifica, n. 6: AAS 56 (1964), s. 147.
    2. [«] Gravissimum educationis, n. 1: AAS 58(1966), s. 730

    ROZDZIAŁ IX. ASCEZA CHRZEŚCIJAŃSKA NA POCZĄTEK ROZDZIAŁU  
    POWRÓT NA STRONĘ GŁÓWNĄ POWRÓT DO MENU INNE ENCYKLIKI Kongregacja Wychowania Chrześcijańskiego, Persona humana