1
Saul namawiał syna swego Jonatana i wszystkie sługi swoje, by zabili
Dawida. Jonatan jednak bardzo upodobał sobie Dawida.
2
Uprzedził więc
Jonatan Dawida, mówiąc: "Ojciec mój, Saul, pragnie cię zabić. Od rana miej
się na baczności; udaj się do jakiejś kryjówki i pozostań w ukryciu.
3
Tymczasem ja pójdę, by stanąć przy mym ojcu na polu, gdzie ty się będziesz
znajdował. Ja sam porozmawiam o tobie z ojcem. Zobaczę, co będzie, i o tym
cię zawiadomię".
4
Jonatan mówił życzliwie o Dawidzie ze swym ojcem Saulem;
powiedział mu: "Niechaj nie zgrzeszy król przeciw swojemu słudze Dawidowi!
Nie zawinił on przeciw tobie, a czyny jego dla ciebie bardzo pożyteczne.
5
On przecież swoje życie narażał, on zabił Filistyna, dzięki niemu Pan dał
całemu Izraelowi wielkie zwycięstwo. Patrzyłeś na to i cieszyłeś się.
Dlaczego więc masz zamiar zgrzeszyć przeciw niewinnej krwi, bez przyczyny
zabijając Dawida?"
6
Posłuchał Saul Jonatana i złożył przysięgę: "Na życie
Pana, nie będzie zabity!"
7
Zawołał Jonatan Dawida i powtórzył mu całą
rozmowę. Potem zaprowadził Dawida do Saula i [Dawid] został u niego jak
poprzednio.
Zasadzki Saula
8
Znów wybuchła wojna. Wyruszył więc Dawid i walczył z Filistynami, i
zadał im wielką klęskę, tak że musieli przed nim uciekać.
9
Zły zaś duch,
zesłany przez Pana, opanował Saula, kiedy przebywał on w domu, trzymając
dzidę w ręku, a Dawid [tymczasem] grał na cytrze.
10
I Saul usiłował dzidą
przybić Dawida do ściany. Uniknął on jednak [ciosu] Saula, a dzida utkwiła w
ścianie. Tej też nocy Dawid ratował się ucieczką.
11
Tymczasem Saul wysłał posłańców do domu Dawidowego, aby go pilnowali
i zaraz z rana zabili. Jednak Mikal, żona Dawida, przestrzegła go, mówiąc:
"Jeżeli tej nocy nie ujdziesz z życiem, jutro będziesz zabity".
12
Mikal
spuściła przeto Dawida przez okno, a on uszedł, zbiegł i ocalał.
13
Wzięła
potem posążek i ułożyła w łożu, umieściła poduszkę z koziej sierści u jego
wezgłowia i przykryła płaszczem.
14
Gdy więc Saul przysłał posłańców, aby
przyprowadzili Dawida, powiedziała, że jest chory.
15
Wysłał więc Saul
posłańców, aby go odwiedzili, mówiąc: "Przynieście go wraz z łożem do mnie,
aby go zabić".
16
Kiedy jednak posłańcy przyszli, zobaczyli w łożu posążek,
a u wezgłowia poduszkę z koziej sierści.
17
Powiedział Saul do Mikal: "Czemu
mnie oszukałaś, pozwalając, by mój wróg uratował się ucieczką?" Mikal
odpowiedziała Saulowi: "Sam mi powiedział: Wypuść mnie, bo inaczej cię
zabiję".
18
Ratując się ucieczką Dawid przybył do Samuela w Rama i opowiedział mu
wszystko, co mu uczynił Saul; następnie udał się z Samuelem do Najot, gdzie
zamieszkali.
19
Doniesiono o tym Saulowi słowami: Dawid przebywa w Najot
koło Rama.
20
Saul wysłał więc posłańców, aby schwytali Dawida. Ci
spostrzegli gromadę proroków, którzy prorokowali, i Samuela, który był ich
przywódcą. Także posłańcami owładnął duch Boży i oni też prorokowali.
21
Kiedy doniesiono o tym Saulowi, wysłał trzecich posłańców, ale i oni zaczęli
prorokować.
22
Saul udał się osobiście do Rama i zbliżywszy się do wielkiej
studni w Seku, wywiadywał się: "Gdzie jest Samuel i Dawid?" Odpowiedziano
mu: "Właśnie jest w Najot koło Rama".
23
Udał się więc do Najot koło Rama,
ale duch Boży owładnął także i nim, i idąc ciągle prorokował, aż dotarł do
Najot koło Rama.
24
Wtedy zdjął swe szaty i prorokował w obecności Samuela,
i upadł, [i leżał] nagi przez cały dzień i całą noc. Stąd powiedzenie: "Czyż
i Saul między prorokami?"
