1
Kiedy Atalia, matka Ochozjasza, dowiedziała się, że syn jej umarł, zabrała
się do wytępienia całego potomstwa królewskiego.
2
Lecz Joszeba, córka króla
Jorama, siostra Ochozjasza, zabrała Joasza, syna Ochozjasza - wyniósłszy go
potajemnie spośród mordowanych synów królewskich - i przed wzrokiem Atalii
skryła go wraz z jego mamką w pokoju sypialnym, tak iż nie został zabity.
3
Przebywał więc z nią sześć lat ukryty w świątyni Pańskiej, podczas gdy
Atalia rządziła w kraju.
4
W siódmym roku Jojada polecił sprowadzić setników, Karyjczyków i
straż przyboczną, przyprowadził ich do siebie w świątyni Pańskiej. Zawarł z
nimi układ i kazał im złożyć przysięgę <w świątyni Pańskiej>, i pokazał im
syna królewskiego.
5
Następnie wydał im taki rozkaz: "Oto rozkaz, który
macie wykonać. Jedna trzecia z was, podejmujących służbę w szabat, ma
trzymać straż przy pałacu królewskim.
6
Jedna trzecia przy Bramie Sur.
Jedna trzecia przy bramie za strażą. Trzymajcie kolejno straż nad pałacem.
7
Dwa oddziały z was wszystkich - schodzących ze służby w szabat - mają
trzymać straż w świątyni Pańskiej przy królu.
8
Otoczcie w krąg króla, każdy
z bronią w ręku! Kto by chciał wtargnąć w szeregi, niech zginie! Bądźcie
przy królu, dokądkolwiek się uda!"
9
Setnicy wykonali wszystko, jak im rozkazał kapłan Jojada. Każdy wziął
swoich ludzi - tak tych, co podejmują służbę w szabat, jak i tych, co w
szabat z niej schodzą, i przyszli do kapłana Jojady.
10
Kapłan zaś wręczył
setnikom włócznie i tarcze króla Dawida, które były w świątyni Pańskiej.
11
Straż przyboczna ustawiła się naokoło króla - każdy z bronią w ręku - od
węgła południowego świątyni aż do północnego, przed ołtarzem i świątynią.
12
Wówczas wyprowadził syna królewskiego, włożył na niego diadem i [wręczył]
świadectwo; ustanowiono go królem i namaszczono. Wtedy klaskano w dłonie i
wołano: "Niech żyje król!"
13
Słysząc wrzawę ludu, Atalia udała się do
ludu, do świątyni Pańskiej.
14
Spojrzała: a oto król stoi przy kolumnie -
zgodnie ze zwyczajem, dowódcy i trąby naokoło króla, cały lud kraju raduje
się i dmie w trąby. Atalia więc rozdarła szaty i zawołała: "Spisek! Spisek!"
15
Wtedy kapłan Jojada wydał rozkaz setnikom dowodzącym wojskiem, polecając
im: "Wyprowadźcie ją ze świątyni poza szeregi, a gdyby ktoś za nią szedł,
niech zginie od miecza!" Mówił bowiem kapłan: "Nie powinna zginąć w świątyni
Pańskiej".
16
Pochwycono ją, i gdy weszła na drogę, którą wjeżdżają konie ku
pałacowi, została tam zabita.
17
Jojada zawarł przymierze między Panem a królem i ludem, by byli ludem
Pańskim, <oraz między królem a ludem>.
18
Po czym cały lud kraju wyruszył do
świątyni Baala i zburzył ją. Ołtarze jej i posągi potłuczono całkowicie, a
Mattana, kapłana Baala, zabito przed ołtarzami.
I ustanowił kapłan [Jojada] straż nad świątynią Pańską.
19
Następnie
wziął setników, Karyjczyków, straż przyboczną i cały lud kraju. Wyprowadzili
króla ze świątyni Pańskiej i wkroczyli przez Bramę Straży do pałacu
królewskiego. Tak więc [Joasz] zasiadł na tronie królewskim.
20
Cały lud
kraju radował się, a miasto zażywało spokoju. Atalię zaś zabito mieczem w
pałacu króla.
