1
W owych dniach Ezechiasz zachorował śmiertelnie. Prorok Izajasz, syn
Amosa, przyszedł do niego i rzekł mu: "Tak mówi Pan: Rozporządź domem swoim,
bo umrzesz - nie będziesz żył".
2
Wtedy [Ezechiasz] odwrócił się do ściany i
modlił się do Pana mówiąc:
3
"Ach, Panie, wspomnij na to, proszę, że
postępowałem wobec Ciebie wiernie i z doskonałym sercem, że czyniłem, co
jest dobre w Twoich oczach". I płakał Ezechiasz bardzo rzewnie.
4
Jeszcze Izajasz nie wyszedł z dziedzińca środkowego, kiedy Pan
skierował do niego słowo:
5
"Wróć i powiedz Ezechiaszowi, władcy mojego
ludu: Tak mówi Pan, Bóg Dawida, twego praojca: Słyszałem twoją modlitwę,
widziałem twoje łzy. Oto uzdrawiam cię: trzeciego dnia pójdziesz do świątyni
Pańskiej
6
i dodam do dni twego życia piętnaście lat. Wybawię ciebie i to
miasto z ręki króla asyryjskiego i roztoczę opiekę nad tym miastem ze
względu na Mnie i ze względu na mego sługę, Dawida".
7
Wtedy Izajasz powiedział: "Weźcie placek figowy!" Gdy wzięli i
położyli na wrzód, Ezechiasz wyzdrowiał.
8
Ezechiasz rzekł do Izajasza: "Jaki będzie znak tego, że Pan mnie
uzdrowi, iż trzeciego dnia pójdę do świątyni Pańskiej?"
9
Odpowiedział
Izajasz: "Oto ci będzie ten znak od Pana, że spełni On tę rzecz, którą
przyrzekł: Czy cień ma się posunąć o dziesięć stopni, czy też ma się cofnąć
o dziesięć stopni?"
10
Ezechiasz rzekł: "To łatwe dla cienia postąpić o
dziesięć stopni. Nie - niech cień się cofnie o dziesięć stopni!"
11
Wtedy
prorok Izajasz wołał do Pana, a Ten przesunął cień na stopniach zegara
Achaza - po których opadał równocześnie ze słońcem - o dziesięć stopni.
Poselstwo Merodak-Baladana
12
W owym czasie Merodak-Baladan, syn Baladana, króla babilońskiego,
wysłał przez posłów listy i dar do Ezechiasza, bo dowiedział się, że był
chory i wyzdrowiał.
13
Ezechiasz był im rad i pokazał im cały swój
skarbiec, srebro i złoto, wonności i cenną oliwę, zbrojownię i wszystko, co
się znajdowało w jego składach. Nie było rzeczy, której by nie pokazał im
Ezechiasz w swoim pałacu i w całym swym państwie.
14
Wówczas prorok Izajasz przyszedł do króla Ezechiasza i zagadnął go:
"Co mówili ci mężowie i skąd przybyli do ciebie?" Ezechiasz odrzekł: "Z
dalekiego kraju przybyli, z Babilonu".
15
Znowu zapytał: "Co widzieli w
twoim pałacu?" Odpowiedział Ezechiasz: "Widzieli wszystko, cokolwiek jest w
moim pałacu. Nie było rzeczy w moich składach, której bym im nie pokazał".
16
Wtedy Izajasz powiedział do Ezechiasza: "Posłuchaj słowa Pańskiego:
17
Oto nadejdą dni, gdy to wszystko - co jest w twoim pałacu i co
nagromadzili twoi przodkowie aż do dnia dzisiejszego - zostanie zabrane do
Babilonu. Nic nie zostanie - mówi Pan.
18
A synów twoich, którzy będą
pochodzić od ciebie, <którym dasz życie>, wybierze się na dworzan do pałacu
króla babilońskiego".
19
Ezechiasz zaś rzekł do Izajasza: "Pomyślne jest
słowo Pańskie, któreś wygłosił". Myślał bowiem: "Czemu nie? Będzie pokój i
pewność przynajmniej za mojego życia".
Epilog dziejów Ezechiasza
20
A czyż pozostałe dzieje Ezechiasza, cała jego działalność i to, jak
zbudował sadzawkę i wodociąg i sprowadził wodę do miasta - nie są opisane w
Księdze Kronik Królów Judy?
21
I spoczął Ezechiasz ze swymi przodkami, a
syn jego Manasses, został w jego miejsce królem.
