1
W chwili objęcia rządów Jozjasz miał osiem lat i panował trzydzieści
jeden lat w Jerozolimie. Matce jego było na imię Jedida - córka Adajasza z
Boskat.
2
Czynił on to, co jest słuszne w oczach Pańskich, i kroczył we
wszystkim drogą praojca swego, Dawida - nie zbaczając ani na prawo, ani na
lewo.
Odnalezienie księgi prawa
3
W osiemnastym roku [panowania] króla Jozjasza posłał on pisarza
Szafana, syna Asaliasza, syna Meszullama, do świątyni Pańskiej z
następującym poleceniem:
4
"Idź do arcykapłana Chilkiasza. Niech przygotuje
wszystkie pieniądze, które wpłynęły do świątyni Pańskiej, jakie zebrali
stróże progów od ludu.
5
I niech je wręczy kierownikom robót, nadzorcom
świątyni Pańskiej. Ci zaś niech z nich wydają na robotników pracujących w
świątyni Pańskiej, celem naprawienia szkód świątyni:
6
na cieśli,
budowniczych i murarzy, oraz na zakup drewna i kamieni ciosowych, celem
naprawienia świątyni.
7
Tylko nie trzeba żądać od nich sprawozdania z
pieniędzy im doręczonych, ponieważ pracują z niezachwianą wiernością".
8
Wówczas to arcykapłan Chilkiasz powiedział do pisarza Szafana:
"Znalazłem księgę Prawa w świątyni Pańskiej". I dał Chilkiasz księgę
Szafanowi, który ją czytał.
9
Następnie pisarz Szafan poszedł do króla i
zdał mu sprawę z tego zdarzenia w słowach: "Słudzy twoi wybrali pieniądze
znajdujące się w świątyni i wręczyli je kierownikom robót, nadzorcom
świątyni Pańskiej".
10
I pisarz Szafan oznajmił królowi: "Kapłan Chilkiasz
dał mi księgę" - i Szafan odczytał ją wobec króla.
Wyrocznia Chuldy
11
Kiedy król usłyszał słowa księgi Prawa, rozdarł szaty.
12
Następnie
król rozkazał kapłanowi Chilkiaszowi i Achikamowi, synowi Szafana, Akborowi,
synowi Micheasza, pisarzowi Szafanowi i urzędnikowi królewskiemu Asajaszowi:
13
"Idźcie poradzić się Pana co do mnie, co do ludu i całego pokolenia Judy
w związku ze słowami tejże znalezionej księgi. Bo wielki gniew Pański
zapłonął przeciwko nam z tego powodu, przodkowie nasi nie słuchali słów
tejże księgi, by spełnić wszystko, co jest w niej napisane".
14
Kapłan Chilkiasz i Achikam, Akbor, Szafan i Asajasz udali się do
prorokini Chuldy, żony Szalluma, syna Tikwy, syna Charchasa, strażnika szat.
Mieszkała ona w Jerozolimie, w nowym mieście. Opowiedzieli jej,
15
a ona
rzekła do nich: "Tak mówi Pan, Bóg Izraela: Powiedzcie mężowi, który posłał
was do Mnie:
16
Tak mówi Pan: Oto sprowadzam zagładę na to miejsce i na jego
mieszkańców - wszystkie wyroki księgi, którą czytał król judzki,
17
za to,
że opuścili Mnie i składali ofiary kadzielne bogom obcym, drażniąc Mnie
wszystkimi dziełami rąk swoich. Dlatego zapłonął mój gniew przeciw temu
miejscu i nie zagaśnie.
18
A do króla judzkiego, który posłał was, aby
radzić się Pana, powiecie w ten sposób: Tak mówi Pan, Bóg Izraela: Co do
słów, które słyszałeś... -
19
Ponieważ ulękło się twoje serce i upokorzyłeś
się przed obliczem Pana, słuchając tego, co wypowiedziałem przeciwko temu
miejscu i mieszkańcom jego, iż staną się przedmiotem grozy i przekleństwa;
ponieważ rozdarłeś szaty swoje i płakałeś przed obliczem moim, to również i
Ja wysłuchałem [ciebie] - wyrocznia Pana!
20
Oto Ja przyłączę cię do twoich
przodków i będziesz pochowany spokojnie w swoim grobie. I oczy twoje nie
ujrzą całej zagłady, jaką sprowadzam na to miejsce". A oni zanieśli tę
odpowiedź królowi.
