1
Król judzki, Jozafat, zdrów i cały wracał do Jerozolimy, do domu.
2
Wówczas wyszedł na jego spotkanie "Widzący" Jehu, syn Chananiego, i rzekł do
króla Jozafata: "Czy musisz wspomagać bezbożnego i miłować wrogów Pana?
Przez to właśnie trwa nad tobą gniew Pański.
3
Przecież znalazły się i u
ciebie dobre czyny, usunąłeś bowiem aszery z tej ziemi, a swoim sercem
skłoniłeś się do szukania Boga".
4
Pozostał więc Jozafat w Jerozolimie. A
później wyruszył do ludu, od Beer-Szeby aż do gór Efraima i nawracał lud do
Pana, Boga ich ojców.
5
A mianowicie ustanowił sędziów w kraju, w każdym
warownym mieście Judy.
6
Następnie przemówił do sędziów: "Uważajcie na to,
co czynicie, bo nie dla człowieka sądzicie, lecz dla Pana. On jest przy was,
gdy sądzicie.
7
Teraz zaś niech wami owładnie bojaźń Pańska. Uważajcie więc,
co czynicie, nie ma bowiem u Pana, Boga naszego, niesprawiedliwości,
stronniczości i przekupstwa".
8
Także i w Jerozolimie ustanowił Jozafat
sędziów spośród lewitów i kapłanów oraz naczelników rodów dla Izraela, aby
sądzili w imię Pańskie zatargi i sprzeczki mieszkańców Jerozolimy.
9
I taki
rozkaz im dał: "Tak macie postępować: w bojaźni Pańskiej, w prawdzie i w
szczerości serca.
10
We wszelkiej sprawie, jaka do was dojdzie od waszych
braci, którzy mieszkają w waszych miastach, czy to sprawa zabójstwa, czy to
sprawa rozróżnienia między prawem a poleceniem, między postanowieniem a
nakazem, pouczajcie ich, aby nie grzeszyli przeciw Panu i aby gniew Jego nie
ciążył nad wami i nad waszymi braćmi.
11
A oto kapłan Amariasz będzie
naczelnikiem nad wami w każdej sprawie Pańskiej, książę pokolenia Judy,
Zebadiasz, syn Izmaela, w każdej sprawie królewskiej, a lewici będą wam
służyć za pisarzy. Bądźcie dzielni i działajcie, a Pan poszczęści dobremu".
