1
W czasach Dawida nastał głód, trwający przez trzy lata z rzędu. Dawid więc
radził się Pana. A Pan dał mu taką odpowiedź: "Krew pozostaje na Saulu i
jego domu: bo wymordował Gibeonitów".
2
Król wezwał do siebie Gibeonitów i
rozmawiał z nimi. Gibeonici nie wywodzili się z Izraelitów, lecz z resztek
Amorytów. Chociaż Izraelici przysięgali im, jednak Saul starał się ich
wyniszczyć z powodu gorliwości o Izraela i Judę.
3
Dawid zapytał Gibeonitów:
"Co wam winienem uczynić i czym was ułagodzić, abyście błogosławili
dziedzictwo Pańskie?"
4
Oświadczyli mu Gibeonici: "Z Saulem i jego domem,
nie chodzi nam o srebro ani złoto. Nie chcemy również spowodować śmierci
żadnego człowieka w Izraelu". Zapytał: "Co powiecie, to wam uczynię".
5
Odpowiedzieli królowi: "[Z powodu] człowieka, który nas niszczył i zamierzał
naszą zgubę, żebyśmy przestali istnieć na całym obszarze Izraela,
6
niech
wydadzą nam siedmiu mężczyzn z jego potomków. Powiesimy ich wobec Pana na
wzgórzu Saula, który był wybrańcem Pańskim". Król odpowiedział: "Wydam ich
wam".
7
Król oszczędził jednak Meribbaala, syna Jonatana, syna Saula, z
powodu przysięgi złożonej wobec Pana wiążącej Dawida i Jonatana, syna Saula.
8
Król wziął dwóch synów Rispy, córki Ajji, których zrodziła dla Saula:
Armoniego, Meribbaala, pięciu synów Merab, córki Saula, których zrodziła dla
Adriela, syna Barzillaja z Mecholi.
9
Oddał ich w ręce Gibeonitów. Powiesili
ich oni na wzgórzu wobec Pana. Razem zginęło ich siedmiu. Zostali straceni
w pierwsze dni żniw: był to początek żniw jęczmienia.
10
Rispa, córka Ajji, wzięła worek i rozłożywszy go na kamieniu, od
początku żniw aż do zroszenia ich deszczem z nieba, nie dozwalała, by
ptactwo z powietrza rzucało się na nich w ciągu dnia, a dzikie zwierzęta w
nocy.
11
Zawiadomiono Dawida o tym, co zrobiła Rispa, córka Ajji, nałożnica
Saula.
12
Dawid podążył, aby od obywateli Jabesz w Gileadzie zabrać kości
Saula i kości Jonatana - jego syna, które wzięli po kryjomu z placu w
Bet-Szean, gdzie zostali powieszeni przez Filistynów, wtedy gdy Filistyni
zadali klęskę Saulowi na wzgórzu Gilboa.
13
Zabrał stąd kości Saula i kości
jego syna Jonatana, pozbierano również kości powieszonych.
14
Pogrzebano
kości Saula i jego syna Jonatana <jak również kości powieszonych> w krainie
Beniamina w Selam, w grobie jego ojca - Kisza. Zrobiono wszystko tak, jak
król zarządził. Potem dopiero Bóg okazał się dla kraju łaskawy.
Cztery wojny z Filistynami
15
Znowu doszło do wojny między Filistynami a Izraelem. Wyruszył Dawid
ze swymi sługami, i walczyli z Filistynami. Dawid poczuł zmęczenie.
16
Tymczasem niejaki Iszbo-be-Nob, pochodzący od Rafy, którego włócznia ważyła
trzysta syklów brązu, przypasawszy nowy [miecz] mówił, że chce zabić Dawida.
17
Ale Abiszaj, syn Serui, przyszedł mu z pomocą. Uderzył Filistyna i zabił
go. Wtedy ludzie Dawida zaklinali go, mówiąc: "Nie pójdziesz z nami dalej do
walki, abyś nie zagasił światła Izraela".
18
Jeszcze raz doszło do wojny z Filistynami w Gob. Sibbekaj Chuszatyta
zabił wtedy Safa, pochodzącego od Rafy.
19
Kiedy doszło do nowej walki z Filistynami w Gob, Elchanan z Betlejem,
syn Jaira, zabił Goliata z Gat, którego drzewce dzidy wyglądało jak wał
tkacki.
20
I jedna jeszcze odbyła się walka w Gat. Pokazał się tam człowiek
wielkiego wzrostu, który miał u każdej ręki po sześć palców i po sześć
palców u każdej nogi - razem dwadzieścia cztery palce. Pochodził on również
od Rafy.
21
Kiedy urągał Izraelitom, zabił go Jonatan, syn Szimei, brata
Dawida.
22
Ci czterej pochodzili od Rafy z Gat. Polegli oni z ręki Dawida i
jego sług.
