1
Przyszedł więc król z Hamanem, aby ucztować z królową Esterą.
2
A król
rzekł do Estery także w drugim dniu podczas picia wina: "Jakie jest twoje
życzenie, królowo Estero, a będzie ci dane, i co za prośba twoja? Choćby to
była połowa królestwa, stanie się".
3
W odpowiedzi rzekła królowa Estera: "Królu, jeśli mnie darzysz
życzliwością i jeśli królowi się podoba, to niech będzie darowane mi życie
na moją prośbę i lud mój na moje życzenie!
4
Albowiem sprzedano nas, mnie i
mój lud, aby nas wygładzić, wymordować i zniszczyć. Gdyby nas sprzedano
tylko jako niewolników i niewolnice, milczałabym, chociaż nie wynagrodzi
nigdy ciemiężyciel szkody królowi".
5
A na to odpowiedział król Aswerus i
rzekł królowej Esterze: "Któż jest ten, który zawziął się w sercu swoim, aby
to uczynić, i gdzie on jest?"
6
I odpowiedziała Estera: "Tym przeciwnikiem i
wrogiem jest Haman, ten niegodziwiec". Haman zaś zatrwożył się wobec króla i
królowej.
7
Wtedy król w gniewie swoim wstał od picia wina i [poszedł] do
pałacowego ogrodu. Haman zaś stanął przed królową Esterą, aby prosić o życie
swoje, ponieważ dostrzegł, że król postanowił jego zgubę.
8
Potem król
wrócił z pałacowego ogrodu do domu, gdzie pito wino, Haman zaś upadł na
łoże, na którym spoczywała Estera. A na to król rzekł: "Czy jeszcze chce
zgwałcić królowę w mojej obecności, w domu?" Słowo wyszło z ust króla, a
twarz Hamana zakryto.
9
I rzekł Charbona, jeden z eunuchów, którzy pełnili
służbę przed królem: "Oto drzewo, które postawił Haman dla Mardocheusza, co
radził dobrze królowi, stoi przed domem Hamana, wysokie na pięćdziesiąt
łokci". I rzekł król: "Powieście go na nim!"
10
I powieszono Hamana na
drzewie, które przygotował Mardocheuszowi, a uspokoił się gniew króla.
