1
Pan skierował do mnie te słowa:
2
"A ty, synu człowieczy, czy zechcesz
sądzić? Czy zechcesz wydać wyrok na to krwawe miasto? Ukaż mu wszystkie jego
obrzydliwości!
3
Powiedz: Tak mówi Pan Bóg: O miasto, które przelewasz
własną krew, aby przez to sprowadzić nadejście swej godziny, któreś
postawiło u siebie bożki, aby się nimi plugawić;
4
przez twoją krew, którąś
wylało, tyś zaciągnęło winę; przez bożki, któreś postawiło, tyś sprowadziło
przybliżenie twoich dni, tyś doszło do kresu swoich lat. Dlatego uczynię z
ciebie przedmiot hańby przed narodami i pośmiewisko wobec wszystkich krajów.
5
Sąsiedzi i ci, którzy daleko od ciebie mieszkają, będą się z ciebie
naśmiewać: ty o niesławnym imieniu i pełne swarów!
6
Oto władcy izraelscy -
każdy ma swój sposób na to, aby rozlewać krew.
7
U ciebie znieważa się ojca
i matkę, u ciebie krzywdzi się cudzoziemca, u ciebie uciska się sierotę i
wdowę.
8
Szargasz moimi świętościami i bezcześcisz moje szabaty.
9
Są u
ciebie ludzie rzucający oszczerstwa w celu zabijania, u ciebie jada się z
krwią, u ciebie popełnia się nierząd.
10
U ciebie odkrywa się nagość ojca, u
ciebie gwałt zadaje się kobiecie w okresie jej nieczystości.
11
Ten
popełnia obrzydliwość z żoną swego sąsiada, tamten plami się rozpustą ze
swoją synową, a tamten u ciebie zadaje gwałt swej siostrze, córce swego
ojca.
12
U ciebie przyjmuje się podarki za przelanie krwi. Pobierasz odsetki
i lichwę, gwałtem ograbiasz swego bliźniego, ale o Mnie zapominasz -
wyrocznia Pana Boga.
13
Oto uderzę w dłonie z powodu zysków niesprawiedliwych, które
zbierasz, i z powodu krwi, którą się przelewa u ciebie.
14
Czy ostoi się
twoje serce, a ręce będą na tyle mocne w owych dniach, gdy się zabiorę do
ciebie? Ja, Pan, powiedziałem - i uczynię.
15
Rozproszę cię pomiędzy obcymi
narodami i rozleję po obcych krajach, usunę z ciebie twoją nieczystość.
16
Potem przyjmę cię jako własność na oczach pogan i poznasz, że Ja jestem
Pan".
17
Pan skierował do mnie te słowa:
18
"Synu człowieczy, dom Izraela
zamienił Mi się w żużel; wszyscy stali się miedzią, cyną, żelazem i ołowiem
w piecu, stali się
19
żużlem srebra. Dlatego tak mówi Pan Bóg: Ponieważ
wszyscy staliście się żużlem, dlatego Ja was zgromadzę w środku Jerozolimy.
20
Podobnie jak kładzie się razem w piecu srebro, miedź, żelazo, ołów i
cynę, by rozpalić z dołu ogień i roztopić je, tak i was zgromadzę w gniewie
moim i zapalczywości, umieszczę was i roztopię.
21
Zgromadzę was i rozniecę
przeciw wam ogień mojego gniewu, zostaniecie roztopieni w jej środku.
22
Podobnie jak srebro topi się w środku pieca, tak i wy w jej środku
zostaniecie roztopieni; wtedy poznacie, że Ja, Pan, wylałem na was moją
zapalczywość".
23
Pan skierował do mnie te słowa:
24
"Synu człowieczy, powiedz jej: Ty
jesteś ziemią, która nie została ani oczyszczona, ani obmyta w dzień burzy;
25
której władcy, zamieszkali w jej środku, są jak lew ryczący, co rozdziera
zdobycz: pożerają ludzi, zabierają bogactwa i kosztowności i mnożą wdowy
wśród nich.
26
Kapłani jej przekraczają moje prawo - bezczeszczą moje
świętości. Nie rozróżniają pomiędzy tym, co święte, i tym, co świeckie, nie
rozsądzają pomiędzy tym, co czyste, a tym, co nieczyste, a na szabaty
zamknęli oczy, tak że wśród nich doznaje zniewagi.
27
Przywódcy pośród niej
są jak wilki rozdzierające zdobycz: rozlewają krew, zabijają ludzi, aby
osiągnąć niesprawiedliwe zyski.
28
Prorocy natomiast pokrywają ich [winy]
tynkiem, głosząc zwodnicze zapowiedzi i rozpowiadając im kłamliwe wieszczby.
Mówią oni: Tak mówi Pan Bóg, podczas gdy Pan nie mówi.
29
Lud tej ziemi
mnoży gwałt i rozbój, krzywdzi ubogiego i nędzarza, a bezprawnie uciska
cudzoziemca.
30
I szukałem wśród nich męża, który by wystawił mur i stanął w
wyłomie przede Mną, by bronił tej ziemi i przeszkodził Mi w jej niszczeniu,
a nie znalazłem takiego.
31
Wobec tego wyleję na nią mój gniew, w ogniu
mojej zapalczywości wyniszczę ich. Na głowy ich składam odpowiedzialność za
ich postępowanie" - wyrocznia Pana Boga.
