1
Potem donośnie, tak że ja słyszałem, wołał On: "Zbliżcie się, straże
miasta, każdy z niszczycielską bronią w ręku!"
2
I oto przybyło sześciu
mężów drogą od górnej bramy, położonej po stronie północnej, każdy z własną
niszczycielską bronią w ręku. Wśród nich znajdował się pewien mąż, odziany w
lnianą szatę, z kałamarzem pisarskim u boku. Weszli i zatrzymali się przed
ołtarzem z brązu.
3
A chwała Boga izraelskiego uniosła się znad cherubów, na
których się znajdowała, do progu świątyni. Następnie zawoławszy męża
odzianego w szatę lnianą, który miał kałamarz u boku,
4
Pan rzekł do niego:
"Przejdź przez środek miasta, przez środek Jerozolimy i nakreśl ten znak
TAW na czołach mężów, którzy wzdychają i biadają nad wszystkimi
obrzydliwościami w niej popełnianymi".
5
Do innych zaś rzekł, tak iż
słyszałem: "Idźcie za nim po mieście i zabijajcie! Niech oczy wasze nie
znają współczucia ni litości!
6
Starca, młodzieńca, pannę, niemowlę i
kobietę wybijajcie do szczętu! Nie dotykajcie jednak żadnego męża, na którym
będzie ów znak. Zacznijcie od mojej świątyni!" I tak zaczęli od owych
starców, którzy stali przed świątynią.
7
Następnie rzekł do nich:
"Zbezcześćcie również świątynię, dziedzińce napełnijcie trupami!" Wyszli oni
i zabijali w mieście.
8
A podczas gdy oni zabijali, ja pozostałem sam, upadłem na twarz i tak
wołałem: "Ach, Panie, Boże! Czy chcesz wyniszczyć całą Resztę Izraela,
dając upust swemu gniewowi przeciw Jerozolimie?"
9
Rzekł do mnie:
"Nieprawość pokolenia Izraela i Judy jest wielka, niezmierna; kraj jest
pełen krwi, a miasto pełne przewrotności. Mówią bowiem: "Pan opuścił ten
kraj, Pan nie widzi".
10
A więc także i moje oko nie okaże litości ani
współczucia. Odpowiedzialność za ich postępowanie składam na ich głowy".
11
I oto ów mąż, odziany w lnianą szatę, z kałamarzem pisarskim u boku,
oznajmił: "Uczyniłem, jak mi rozkazałeś".
