1
Hiob na to odpowiedział i rzekł:
2
"I dziś ma skarga jest gorzka,
bo ręką swą ból mi zadaje.
3
Obym ja wiedział, gdzie można Go znaleźć,
jak dotrzeć do Jego stolicy?
4
Wszcząłbym przed Nim swą sprawę
i pełne dowodów miał usta.
5
Gdybym znał słowa obrony,
wiedział, co On mi odpowie...
6
Czy natrze na mnie gwałtownie?
Raczej zwróci na mnie uwagę.
7
Z Nim się prawuję niewinny.
Mój sędzia wypuści mnie wolno.
Gdzie Go szukać?
8
Pójdę na wschód: tam Go nie ma;
na zachód - nie mogę Go dostrzec.
9
Na lewo sieje zniszczenie - nie widzę,
na prawo się kryje - nie dojrzę.
On zna me postępowanie
10
Lecz On zna drogę, którą kroczę,
z prób wyjdę czysty jak złoto.
11
Moja noga kroczy w ślad za Nim,
nie zbaczam, idę Jego ścieżką;
12
nie gardzę nakazem warg Jego
i w sercu słowa ust Jego chowam.
Tai udrękę w sercu
13
Lecz On doświadcza, kto zmieni?
On postanowił, wykonał.
14
Plany wykonać potrafi.
Wiele ich tai w swym sercu.
To mnie przeraża
15
Więc drżę przed Jego obliczem,
ze strachem o Nim rozmyślam,
16
Bóg grozą przenika me serce,
Wszechmocny napełnia mnie lękiem.
17
Bodajbym w mroku zaginął,
ciemności miał przed oczami!
