1
Istnieje kopalnia srebra
i miejsce, gdzie płuczą złoto.
2
Dobywa się z ziemi żelazo,
kamienie na miedź przetapiają,
3
kres się kładzie ciemności,
przeszukuje się wszystko dokładnie,
kamień i mroki, i zmierzch.
4
Na odludziu kopią chodniki,
hen tam, gdzie noga się gubi,
zawieszeni kołyszą się samotni.
5
Ziemię, skąd chleb pochodzi,
od dna pustoszą jak ogniem,
6
bo kamień i szafir zawiera
z ziarnkami złota zmieszany.
7
Drapieżnik nie zna tam ścieżki,
nie widzi jej oko sępa;
8
nie dojdzie tam dumne zwierzę,
nawet i lew tam nie dotrze.
9
By wyciągnąć ręce po krzemień,
do gruntu przewraca się góry,
10
w skale się kuje chodniki,
a oko otwarte na wszelką kosztowność;
11
tamuje się źródła rzek,
by skarby wydobyć na powierzchnię.
Nieznana droga do mądrości
12
A skąd pochodzi mądrość
i gdzie jest siedziba wiedzy?
13
Człowiek nie zna tam drogi,
nie ma jej w ziemi żyjących.
14
Otchłań mówi: "Nie we mnie".
"Nie u mnie" - tak morze dowodzi.
Bezcenna jej wartość
15
Nie daje się za nią złota,
zapłaty nie waży się w srebrze,
16
nie płaci się za nią złotem z Ofiru,
ni sardoniksem rzadkim, ni szafirem.
17
Złoto i szkło jej nierówne,
nie wymienisz jej na złote naczynie;
18
nie liczy się kryształ i koral,
perły przewyższa posiadanie mądrości.
19
I topaz z Kusz nie dorówna,
najczystsze złoto nie starczy.
Bóg sam ją posiada
20
Skąd więc pochodzi mądrość
i gdzie jest siedziba wiedzy?
21
Zakryta dla oczu żyjących,
i ptakom powietrznym nieznana.
22
Podziemie i Śmierć oświadczają:
"Nie doszło tu echo jej sławy".
23
Droga tam Bogu wiadoma,
On tylko zna jej siedzibę;
24
On przenika krańce ziemi,
bo widzi wszystko, co jest pod niebem;
25
określił potęgę wiatru,
ustalił granice wodzie.
26
Gdy wyznaczał prawo deszczowi,
a drogę wytyczał piorunom,
27
wtedy ją widział i zmierzył,
wtenczas ją zbadał dokładnie.
28
A do człowieka powiedział:
"Bojaźń Boża - zaiste mądrością,
roztropnością zaś - zła unikanie".
