KSIĘGA HIOBA
Rozdział: |1|2|3|4|5|6|7|8|9|10| |11|12|13|14|15|16|17|18|19|20| |21|22|23|24|25|26|27|28|29|30| |31|32|33|34|35|36|37|38|39|40| |41|42|

Czwarta mowa Elihu: Sens cierpień Hioba

Elihu jest prawdomówny

1 Dodał jeszcze Elihu, i rzekł:
2 "Poczekaj chwilkę, wyjaśnię,
bo jeszcze [mam] słowa od Boga.
3 Daleko poniosę swą wiedzę,
by ukazać sprawiedliwość Stwórcy.
4 Naprawdę, nie mówię podstępnie,
prawdziwie jest mędrzec przed tobą.

Bóg jest sprawiedliwy

5 Oto Bóg nie odrzuca potężnych,
umysłów potężnych duchem,
6 ale ciemięzcy żyć nie dozwoli,
ubogim przyznaje słuszność,
7 nie spuszcza oka z uczciwych,
osadza ich na tronach z królami,
wywyższa ich po wsze czasy.

Cierpliwie nawraca

8 Gdy powrozami związani,
w kajdany nędzy zostaną zakuci,
9 wtedy im stawia przed oczy ich czyny,
by ciężkość przestępstw widzieli.
10 Otwiera im uszy na radę,
namawia: od zła niech odstąpią!
11 Gdy usłuchają z poddaniem,
dni płyną im w dobrobycie,
a lata mijają w szczęściu.

Opornych czeka kara dotkliwa

12 Niewierni muszą zginąć od dzidy,
wyginą z braku rozumu.
13 Ludzie zatwardziali gniew chowają,
związani nie chcą ratunku;
14 wyginą za dni młodości,
a życie ich godne pogardy.
15 Biednego On ratuje przez nędzę,
cierpieniem otwiera mu uszy.

Poddaj się Bogu!

16 I ciebie chce On wybawić z nieszczęść,
przed tobą jest dal, nie cieśnina,
i stół opływający tłuszczem.
17 Lecz ty osądzasz jak niewierny.
Dosięgną cię prawa i sądy.
18 Strzeż się, by cię nie zwiodła obfitość
i nie zmylił hojny okup.
19 Czy skłoni Mocarza twój krzyk bólu,
choćbyś wytężył swe siły?
20 Spróbuj nie wzdychać do nocy,
w której odchodzą najbliżsi.
21 Strzeż się, a zła unikaj!
Przez nie dosięgła cię nędza.

Hymn na cześć Boga

Majestat Boga

22 Wielki jest Bóg w swej wszechmocy,
któż takim mistrzem jak On?
23 Kto Jego drogę chce zganić?
Kto powie: "Źle uczyniłeś"?
24 Staraj się chwalić Jego dzieła,
gdy o nich się pieśni układa.
25 Ogląda je każdy z radością,
choć widzi je tylko z daleka.
26 Wielki jest Bóg, choć nieznany,
lat Jego nikt nie policzy.

Bóg daje deszcz

27 On krople wody podnosi
i mgłę na deszcz skrapla,
28 one płyną z nieba wysoko,
obficie spływają na ludzi.

Cel burzy

29 A kto pojmuje warstwę chmur
i huk [niebieskiego] namiotu?
30 On, Najwyższy, ogniem zieje
i zakrywa podstawy morza.
31 Tak utrzymuje ludzi
i żywność im daje obficie.

Opis burzy

32 Błyskawicą zbrojne ma ręce,
wskazuje jej cel oznaczony,
33 głos przeciw niemu wydaje:
zazdrosny gniew na nieprawość.

POPRZEDNI ROZDZIAŁ (Hi 35) NA POCZĄTEK ROZDZIAŁU (Hi 36) NASTĘPNY ROZDZIAŁ (Hi 37)
POWRÓT NA STRONĘ GŁÓWNĄ POWRÓT DO MENU PISMO ŚWIĘTE