1
Gdy wszyscy królowie amoryccy, mieszkający za Jordanem w zachodniej
krainie, i wszyscy królowie kananejscy, zamieszkali wzdłuż morza, usłyszeli,
że Pan osuszył wody Jordanu przed Izraelitami, aż się przeprawili,
zatrwożyło się ich serce i nie mieli już odwagi wobec Izraelitów.
Obrzezanie Izraelitów w Gilgal
2
W owym czasie rzekł Pan do Jozuego: "Przygotuj sobie noże z
krzemienia i ponownie dokonasz obrzezania Izraelitów".
3
Jozue przygotował
sobie noże z krzemienia i obrzezał Izraelitów na pagórku Aralot.
4
A ta była przyczyna, dla której Jozue dokonał obrzezania. Wszyscy
mężczyźni zdolni do noszenia broni, którzy wyszli z Egiptu, umarli na
pustyni, w drodze po wyjściu z Egiptu.
5
Ci bowiem wszyscy z ludu, którzy
wyszli, byli obrzezani; natomiast ci z ludu, którzy się urodzili na pustyni
w drodze po wyjściu z Egiptu, nie byli obrzezani.
6
Czterdzieści bowiem lat
Izraelici błąkali się po pustyni, póki cały naród nie wymarł, mianowicie
mężczyźni zdolni do noszenia broni, którzy z Egiptu wyszli, ponieważ nie
słuchali głosu Pana. Im bowiem Pan poprzysiągł, że nie pozwoli im ujrzeć tej
ziemi, którą poprzysiągł ich przodkom; że da nam ziemię opływającą w mleko i
miód.
7
Na ich miejsce wzbudził ich synów i tych Jozue obrzezał. Nie byli
oni obrzezani, w drodze bowiem ich nie obrzezano.
8
Gdy więc dokonano
obrzezania całego narodu, pozostali oni, odpoczywając w obozie aż do
wyzdrowienia.
9
I rzekł Pan do Jozuego: "Dziś zrzuciłem z was hańbę
egipską". Miejsce to nazwano Gilgal aż do dnia dzisiejszego.
Obchód Paschy
10
Rozłożyli się obozem Izraelici w Gilgal i tam obchodzili Paschę
czternastego dnia miesiąca wieczorem, na stepach Jerycha.
11
Następnego dnia
Paschy jedli z plonu tej krainy, chleby przaśne i ziarna prażone tego samego
dnia.
12
Manna ustała następnego dnia gdy zaczęli jeść plon tej ziemi. Nie
mieli już więcej Izraelici manny, lecz żywili się tego roku z plonów ziemi
Kanaan.
ZDOBYCIE JERYCHA
"Wódz zastępów Pańskich"
13
Gdy Jozue przebywał blisko Jerycha, podniósł oczy i ujrzał przed sobą
męża z mieczem dobytym w ręku. Jozue podszedł do niego i rzekł: "Czy jesteś
po naszej stronie, czy też po stronie naszych wrogów?"
14
A on odpowiedział: "Nie, gdyż jestem wodzem zastępów Pańskich i
właśnie przybyłem". Wtedy Jozue upadł twarzą na ziemię, oddał mu pokłon i
rzekł do niego: "Co rozkazuje mój pan swemu słudze?"
15
Na to rzekł wódz
zastępów Pańskich do Jozuego: "Zdejm obuwie z nóg twoich, albowiem miejsce,
na którym stoisz, jest święte". I Jozue tak uczynił.
