1
Słowo skierowane do Jeremiasza o całym narodzie judzkim w czwartym roku
[panowania] Joakima, syna Jozjasza, króla judzkiego <to jest pierwszego roku
Nabuchodonozora, króla Babilonii>.
2
Prorok Jeremiasz wypowiedział je do
całego narodu judzkiego i do wszystkich mieszkańców Jerozolimy:
3
"Począwszy
od trzynastego roku [panowania] Jozjasza, syna Amona, króla judzkiego, aż
do dnia dzisiejszego, przez dwadzieścia trzy lata kierował Pan słowo do
mnie, ja zaś mówiłem do was niestrudzenie, a wy nie słuchaliście.
4
Pan
posyłał wam wszystkie swoje sługi, proroków, bez przerwy, a wy nie
słuchaliście ani nie nadstawialiście uszu, by słuchać.
5
Słowa te brzmiały:
Niech każdy porzuci swoje przewrotne postępowanie, złe uczynki, a będziecie
mogli pozostać w ziemi, jaką dał Pan wam i waszym przodkom od dawna i na
zawsze.
6
Nie chodźcie za obcymi bogami, by im służyć i cześć oddawać, ani
nie pobudzajcie Pana do gniewu uczynkami waszych rąk, a nie sprowadzę na was
nieszczęścia.
7
Ale nie usłuchaliście Mnie <wyrocznia Pana - pobudzając Mnie
do gniewu uczynkami waszych rąk ku waszej własnej zgubie>".
8
Dlatego to
mówi Pan Zastępów: "Ponieważ nie usłuchaliście moich słów,
9
oto poślę, by
przyprowadzić wszystkie pokolenia północy - wyrocznia Pana - i
Nabuchodonozora, króla Babilonu, mojego sługę. Sprowadzę ich przeciw temu
krajowi, przeciw jego mieszkańcom i przeciw wszystkim narodom dokoła.
Wypełnię na nich klątwę, uczynię z nich przedmiot grozy, pośmiewisko i
wieczną ruinę.
10
Sprawię, że ustanie wśród nich głos wesela, głos radości,
głos oblubieńca i głos oblubienicy, terkot żaren i światło lampy.
11
Cały
ten kraj zostanie spustoszony i opuszczony, a narody będą służyć królowi
babilońskiemu przez siedemdziesiąt lat.
12
A po upływie siedemdziesięciu
lat ukarzę króla Babilonu i ten naród - wyrocznia Pana - ich grzechy i kraj
babiloński; zamienię go na wieczne pustkowie.
13
Wypełnię na tym kraju
wszystkie swoje słowa, które wypowiedziałem przeciw niemu: wszystko, co
zostało napisane w tej księdze, co prorokował Jeremiasz przeciw wszystkim
narodom.
14
Także i ich zmuszą do uległości wielkie narody i wielcy
królowie, odpłacając im stosownie do ich czynów i uczynków ich rąk".
Zapowiedź kary na narody obce
15
To powiedział do mnie Pan, Bóg Izraela: "Weź z mojej ręki kubek
wina <to jest gniewu> i daj je do picia wszystkim narodom, do których cię
posyłam.
16
Niech piją, zataczają się i szaleją <przed mieczem, który poślę
między nich>".
17
Wziąłem więc kubek z ręki Pana i napoiłem wszystkie
narody, do których mnie posłał Pan:
18
Jerozolimę, miasta judzkie, ich
królów i przywódców, by uczynić z nich pustkowie, przedmiot grozy,
pośmiewiska i przekleństwa, jak to jest dzisiaj;
19
faraona, króla
egipskiego i jego sługi, jego przywódców i cały jego naród;
20
wszystkie
różnorodne narody i wszystkich królów ziemi Us, wszystkich królów ziemi
filistyńskiej, Aszkelon, Gazę, Ekron i to, co pozostało z Aszdodu;
21
Edom,
Moab i synów Ammona,
22
wszystkich królów Tyru i wszystkich królów Sydonu
oraz wszystkich królów zamorskich wysp;
23
Dedan, Tema, Buz i wszystkich,
którzy przycinają włosy na skroniach;
24
wszystkich królów Arabii i
wszystkich królów różnorodnych ludów, mieszkających na pustyni;
25
wszystkich królów Zimri, wszystkich królów Elamu i wszystkich królów
Medii;
26
wszystkich królów północy, bliskich i dalekich, jednych po
drugich; wszystkie królestwa, jakie są na powierzchni ziemi; <król zaś
Szeszak będzie pił po nich>.
27
"Powiesz im: To mówi Pan Zastępów, Bóg Izraela: Pijcie i upijajcie
się; wymiotujcie i padajcie, nie mogąc powstać wobec miecza, który poślę
między was.
28
Jeżeli zaś się zdarzy, że nie będą chcieli wziąć kubka z twej
ręki, by pić, powiesz im: To mówi Pan Zastępów: Musicie wypić!
29
Bo oto od
miasta, na którym wzywano mojego imienia, rozpoczynam karę, a wy mielibyście
pozostać nie ukarani? Nie ujdziecie kary, lecz raczej miecz powołam przeciw
wszystkim mieszkańcom ziemi - wyrocznia Pana Zastępów.
30
Ty zaś będziesz im prorokował wszystkie te słowa i powiesz im:
Pan grzmi z wysoka
i ze swego świętego przybytku głos wydaje;
grzmi potężnie przeciw swemu pastwisku,
krzyk podnosi, jak tłoczący prasę do wina.
Do wszystkich mieszkańców ziemi
31
dochodzi wrzawa, aż do krańców ziemi;
albowiem Pan prowadzi spór z narodami,
pozywa przed sąd wszelkie ciało,
występnych oddaje na pastwę miecza -
wyrocznia Pana.
32
To mówi Pan Zastępów:
Oto nieszczęście ogarnia naród po narodzie,
zrywa się wielka burza z krańców ziemi.
33
W tym dniu będzie [wielu] zabitych przez Pana
od krańca do krańca ziemi.
Nikt nie będzie ich opłakiwał
ani zbierał, ani grzebał;
pozostaną jako nawóz
na powierzchni ziemi.
34
Podnieście lament, pasterze, i krzyczcie!
Tarzajcie się w prochu, przewodnicy trzody!
Nadeszły bowiem dni waszej rzezi
i padniecie jak wybrane owce.
35
Nie ma ucieczki dla pasterzy
ani ocalenia dla przewodników trzody.
36
Rozlega się krzyk pasterzy
i lament przewodników trzody,
bo Pan pustoszy ich pastwisko.
37
Niszczeją spokojne pastwiska
od płonącego gniewu Pańskiego.
38
Lew opuścił swą kryjówkę,
bo jego kraj stał się pustkowiem,
z powodu niszczycielskiego miecza
i z powodu palącego gniewu Pańskiego".
