1
Na początku panowania Jojakima, syna Jozjasza, króla judzkiego, Pan
skierował następujące słowo do Jeremiasza:
2
To mówi Pan: "Stań na
dziedzińcu domu Pańskiego i mów do [mieszkańców] wszystkich miast judzkich,
którzy przychodzą do domu Pańskiego oddać pokłon, wszystkie słowa, jakie
poleciłem ci im oznajmić; nie ujmuj ani słowa!
3
Może posłuchają i zawróci
każdy ze swej złej drogi, wtenczas Ja powstrzymam nieszczęście, jakie
zamyślam przeciw nim za ich przewrotne postępki.
4
Powiesz im: To mówi Pan:
Jeżeli nie będziecie Mi posłuszni, postępując według mojego Prawa, które wam
ustanowiłem,
5
[i jeśli nie] będziecie słuchać słów moich sług, proroków,
których nieustannie do was posyłam, mimo że jesteście nieposłuszni,
6
zrobię
z tym domem podobnie jak z Szilo, a z miasta tego uczynię przekleństwo dla
wszystkich narodów ziemi".
7
Kapłani, prorocy i cały lud słyszeli Jeremiasza
mówiącego te słowa w domu Pańskim.
8
Gdy zaś Jeremiasz skończył mówić
wszystko to, co mu Pan nakazał głosić całemu ludowi, prorocy <i cały
lud>
pochwycili go, mówiąc: "Musisz umrzeć!
9
Dlaczego prorokowałeś w imię Pana,
że się z tym domem stanie to, co z Szilo, a miasto to ulegnie zniszczeniu i
pozostanie niezamieszkałe?" Cały lud zgromadził się dokoła Jeremiasza w domu
Pańskim.
10
Gdy przywódcy judzcy usłyszeli te słowa, wyszli z pałacu królewskiego
do domu Pańskiego i zasiedli u wejścia Bramy Nowej w domu Pańskim.
11
Wtedy
kapłani i prorocy zwrócili się do przywódców i do całego ludu tymi słowami:
"Człowiek ten zasługuje na wyrok śmierci, gdyż prorokował przeciw temu
miastu, jak to słyszeliście na własne uszy".
12
Jeremiasz zaś rzekł do
wszystkich przywódców i do całego ludu: "Pan posłał mnie, bym głosił przeciw
temu domowi i przeciw temu miastu wszystkie słowa, które słyszeliście.
13
Teraz więc zmieńcie swoje postępowanie i swoje uczynki, słuchajcie głosu
Pana, Boga waszego; wtedy ogarnie Pana żal nad nieszczęściem, jakie
postanowił przeciw wam.
14
Ja zaś jestem w waszych rękach. Uczyńcie ze mną,
co wam się wyda dobre i sprawiedliwe.
15
Wiedzcie jednak dobrze, że jeżeli
mnie zabijecie, krew niewinnego spadnie na was, na to miasto i na jego
mieszkańców. Naprawdę bowiem posłał mnie Pan do was, by głosić do waszych
uszu wszystkie te słowa".
16
Wtedy powiedzieli przywódcy i cały lud do
kapłanów i proroków: "Człowiek ten nie zasługuje na wyrok śmierci, gdyż
przemawiał do nas w imię Pana, Boga naszego".
17
Powstali niektórzy spośród
starszych kraju i rzekli do całego zgromadzenia ludu:
18
"Micheasz z
Moreszet był prorokiem w czasach Ezechiasza, króla judzkiego, i mówił do
całego narodu judzkiego, co następuje: To mówi Pan Zastępów:
Syjon zostanie zaorany jak pole,
Jerozolima - obrócona w gruzy,
a góra świątyni - w zalesione wzgórze.
19
Czy zabił go Ezechiasz, król judzki, i całe [pokolenie] Judy? Czy raczej
nie uląkł się on Pana i nie przebłagał oblicza Pana, tak że ogarnął Pana żal
nad nieszczęściem, jakie zamierzył przeciw niemu? My zaś mielibyśmy
obciążyć dusze nasze tak wielkim występkiem?"
20
Był także mąż prorokujący w imię Pana imieniem Uriasz, syn Szemajasza
z Kiriat-Jearim. Prorokował on przeciw temu miastu i przeciw tej ziemi
zupełnie zgodnie ze słowami Jeremiasza.
21
Król Jojakim i wszyscy jego
bohaterowie oraz wszyscy przywódcy usłyszeli jego słowa; król zaś szukał
sposobności, by go zabić. Gdy Uriasz usłyszał o tym, przeraził się i
uciekając przybył do Egiptu.
22
Wtedy posłał król Jojakim do Egiptu
Elnatana, syna Akbora, wraz z kilku ludźmi.
23
Sprowadzili oni Uriasza z
Egiptu i przyprowadzili do króla Jojakima, który kazał go stracić mieczem,
a ciało jego wrzucić do pospolitych grobów.
24
Achikam jednak, syn Szafana, ochraniał Jeremiasza, by nie został
wydany w ręce ludu na śmierć.
