|
|
|
1
Nie chwal się dniem jutrzejszym,
bo nie wiesz, co dzień ci przyniesie.
2
Niech inny cię chwali - nie twe własne usta,
ktoś obcy - nie własne twe wargi.
3
Ciężki jest kamień i piasek nie lekki,
gniew głupiego cięższy od obu.
4
Gwałtowny jest gniew, zapalczywość - nieubłagana,
a kto się ostoi przed zazdrością?
5
Lepsza jest jawna nagana niż miłość tajona.
6
Razy przyjaciela - [znakiem] wierności,
pocałunki wroga - zwodnicze.
7
Kto syty - depcze po miodzie,
głodnemu i gorycz jest słodka.
8
Jak ptak, co uciekł z gniazda,
tak człowiek, co uciekł z ojczyzny.
9
Olejki, pachnidło - serce radują
i dobre słowo przyjaciela, dzięki radzie z duszy.
10
Nie gardź swoim i ojca przyjacielem,
a w dniu klęski nie chodź do brata,
bo lepszy sąsiad bliski niż brat daleki.
11
Bądź mądry, synu, rozwesel me serce,
a tym, co lżą mnie, odpowiem.
12
Rozważny zło widzi i kryje się,
nierozważni tam idą i szkodę ponoszą.
13
Zabierz mu suknię, bo ręczy za obcego,
za nieznajomych - weź zastaw!
14
Kto rankiem głośno błogosławi bliźniego,
policzą mu to za przekleństwo.
15
Rynna ciekąca stale w dzień dżdżysty,
podobna do żony swarliwej.
16
Kto chce ją wstrzymać, ten wiatr wstrzymuje
lub zbiera oliwę do ręki.
17
Żelazo żelazem się ostrzy,
a człowiek urabia charakter bliźniego.
18
Stróż drzewa figowego - spożywa jego owoc,
czujny o pana - doznaje szacunku.
19
Oblicze odbija się w wodzie,
a w sercu odbija się człowiek.
20
Szeol i zatrata niesyte,
niesyte i oczy człowieka.
21
Czym dla srebra - tygiel, dla złota - piec,
tym dla człowieka - pochwała.
22
Choć stłuczesz głupiego w moździerzu
tłuczkiem - razem z ziarnami -
głupota go nie opuści.
23
Troszcz się o potrzeby zwierząt,
zwracaj uwagę na trzodę;
24
nie trwa na wieki bogactwo,
ani na pokolenia - korona.
25
Wyrosła trawa, pojawia się potraw,
zbierze się górskie siano:
26
owce na suknie dla ciebie,
a kozły, by za pole zapłacić;
27
dość mleka koziego, byś siebie utrzymał,
<utrzymał swój dom>
i wyżywił swoje służące.
