|
||
|
4
Gdy patrzę na Twe niebo, dzieło Twych palców,
księżyc i gwiazdy, któreś Ty utwierdził:
5
czym jest człowiek, że o nim pamiętasz,
i czym - syn człowieczy, że się nim zajmujesz?
6
Uczyniłeś go niewiele mniejszym od istot niebieskich,
chwałą i czcią go uwieńczyłeś.
7
Obdarzyłeś go władzą nad dziełami rąk Twoich;
złożyłeś wszystko pod jego stopy:
8
owce i bydło wszelakie,
a nadto i polne stada,
9
ptactwo powietrzne oraz ryby morskie,
wszystko, co szlaki mórz przemierza.
10
O Panie, nasz Panie,
jak przedziwne Twe imię po wszystkiej ziemi!
| |||
![]()
![]() |