1
W ten sposób zostały ukończone niebo i ziemia oraz wszystkie jej zastępy
[stworzeń].
2
A gdy Bóg ukończył w dniu szóstym swe dzieło, nad którym pracował,
odpoczął dnia siódmego po całym swym trudzie, jaki podjął.
3
Wtedy Bóg
pobłogosławił ów siódmy dzień i uczynił go świętym; w tym bowiem dniu
odpoczął po całej swej pracy, którą wykonał stwarzając.
4
Oto są dzieje początków po stworzeniu nieba i ziemi.
Drugi opis stworzenia człowieka
Gdy Pan Bóg uczynił ziemię i niebo,
5
nie było jeszcze żadnego krzewu
polnego na ziemi, ani żadna trawa polna jeszcze nie wzeszła - bo Pan Bóg nie
zsyłał deszczu na ziemię i nie było człowieka, który by uprawiał ziemię
6
i
rów kopał w ziemi, aby w ten sposób nawadniać całą powierzchnię gleby -
7
wtedy to Pan Bóg ulepił człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza
tchnienie życia, wskutek czego stał się człowiek istotą żywą.
Pierwotny stan szczęścia
8
A zasadziwszy ogród w Eden na wschodzie, Pan Bóg umieścił tam
człowieka, którego ulepił.
9
Na rozkaz Pana Boga wyrosły z gleby wszelkie
drzewa miłe z wyglądu i smaczny owoc rodzące oraz drzewo życia w środku tego
ogrodu i drzewo poznania dobra i zła.
10
Z Edenu zaś wypływała rzeka, aby nawadniać ów ogród, i stamtąd się
rozdzielała, dając początek czterem rzekom.
11
Nazwa pierwszej - Piszon;
jest to ta, która okrąża cały kraj Chawila, gdzie się znajduje złoto.
12
A
złoto owej krainy jest znakomite; tam jest także wonna żywica i kamień
czerwony.
13
Nazwa drugiej rzeki - Gichon; okrąża ona cały kraj - Kusz.
14
Nazwa rzeki trzeciej - Chiddekel; płynie ona na wschód od Aszszuru. Rzeka
czwarta - to Perat.
15
Pan Bóg wziął zatem człowieka i umieścił go w ogrodzie Eden, aby
uprawiał go i doglądał.
16
A przy tym Pan Bóg dał człowiekowi taki rozkaz:
"Z wszelkiego drzewa tego ogrodu możesz spożywać według upodobania;
17
ale z
drzewa poznania dobra i zła nie wolno ci jeść, bo gdy z niego spożyjesz,
niechybnie umrzesz".
18
Potem Pan Bóg rzekł: "Nie jest dobrze, żeby mężczyzna był sam,
uczynię mu zatem odpowiednią dla niego pomoc".
19
Ulepiwszy z gleby wszelkie
zwierzęta lądowe i wszelkie ptaki powietrzne, Pan Bóg przyprowadził je do
mężczyzny, aby przekonać się, jaką on da im nazwę. Każde jednak zwierzę,
które określił mężczyzna, otrzymało nazwę "istota żywa".
20
I tak mężczyzna
dał nazwy wszelkiemu bydłu, ptakom powietrznym i wszelkiemu zwierzęciu
polnemu, ale nie znalazła się pomoc odpowiednia dla mężczyzny.
21
Wtedy to Pan sprawił, że mężczyzna pogrążył się w głębokim śnie, i
gdy spał wyjął jedno z jego żeber, a miejsce to zapełnił ciałem.
22
Po czym
Pan Bóg z żebra, które wyjął z mężczyzny, zbudował niewiastę. A gdy ją
przyprowadził do mężczyzny,
23
mężczyzna powiedział:
"Ta dopiero jest kością z moich kości i ciałem z mego ciała!
Ta będzie się zwała niewiastą, bo ta z mężczyzny została wzięta".
24
Dlatego to mężczyzna opuszcza ojca swego i matkę swoją i łączy się ze
swą żoną tak ściśle, że stają się jednym ciałem.
25
Chociaż mężczyzna i jego żona byli nadzy, nie odczuwali wobec siebie
wstydu.
