|
|
|
1
Wtedy Izaak zawołał Jakuba, pobłogosławił go i dał mu taki rozkaz: "Nie
bierz sobie żony spośród mieszkanek Kanaanu.
2
Idź do Paddan-Aram, do
rodziny Betuela, ojca twej matki, i weź sobie tam za żonę jedną z córek
Labana, twego wuja.
3
A Bóg Wszechmocny będzie ci błogosławił. Uczyni cię
płodnym i da ci liczne potomstwo, tak że staniesz się praojcem wielu
szczepów.
4
Błogosławieństwo, [otrzymane przez] Abrahama, da również tobie i
twojemu potomstwu, abyś posiadł na własność kraj, w którym przebywasz, a
który Bóg oddał niegdyś Abrahamowi".
5
Po czym Izaak wyprawił Jakuba w drogę
i ten poszedł do Paddan-Aram do Labana, syna Betuela Aramejczyka, brata
Rebeki - matki Jakuba i Ezawa.
6
A Ezaw zobaczył, że Izaak dał błogosławieństwo Jakubowi i wysłał go do
Paddan-Aram, aby sobie tam wybrał żonę a błogosławiąc go dał mu rozkaz: "Nie
bierz sobie żony spośród mieszkanek Kanaanu!"
7
i że Jakub usłuchał ojca i
matki, i udał się do Paddan-Aram.
8
Gdy więc uznał, że mieszkanki Kanaanu
nie podobają się jego ojcu, Izaakowi,
9
poszedł do Izmaelitów i oprócz żon,
które już miał, wziął sobie za żonę Machalat, jedną z córek Izmaela, syna
Abrahama, siostrę Nebajota.
10
Kiedy Jakub wyszedłszy z Beer-Szeby wędrował do Charanu,
11
trafił na
jakieś miejsce i tam się zatrzymał na nocleg, gdy słońce już zaszło. Wziął
więc z tego miejsca kamień i podłożył go sobie pod głowę, układając się do
snu na tym właśnie miejscu.
12
We śnie ujrzał drabinę opartą na ziemi,
sięgającą swym wierzchołkiem nieba, oraz aniołów Bożych, którzy wchodzili w
górę i schodzili na dół.
13
A oto Pan stał na jej szczycie i mówił: "Ja
jestem Pan, Bóg Abrahama i Bóg Izaaka. Ziemię, na której leżysz, oddaję
tobie i twemu potomstwu.
14
A potomstwo twe będzie tak liczne jak proch
ziemi, ty zaś rozprzestrzenisz się na zachód i na wschód, na północ i na
południe; wszystkie plemiona ziemi otrzymają błogosławieństwo przez ciebie i
przez twych potomków.
15
Ja jestem z tobą i będę cię strzegł, gdziekolwiek
się udasz; a potem sprowadzę cię do tego kraju. Bo nie opuszczę cię, dopóki
nie spełnię tego, co ci obiecuję".
16
A gdy Jakub zbudził się ze snu,
pomyślał: "Prawdziwie Pan jest na tym miejscu, a ja nie wiedziałem".
17
I
zdjęty trwogą rzekł: "O, jakże miejsce to przejmuje grozą! Prawdziwie jest
to dom Boga i brama nieba!"
18
Wstawszy więc rano, wziął ów kamień, który
podłożył sobie pod głowę, postawił go jako stelę i rozlał na jego wierzchu
oliwę.
19
I dał temu miejscu nazwę Betel. - Natomiast pierwotna nazwa tego
miejsca była Luz. -
20
Po czym złożył taki ślub: "Jeżeli Pan Bóg będzie ze
mną, strzegąc mnie w drodze, w którą wyruszyłem, jeżeli da mi chleb do
jedzenia i ubranie do okrycia się
21
i jeżeli wrócę szczęśliwie do domu ojca
mojego, Pan będzie moim Bogiem.
22
Ten zaś kamień, który postawiłem jako
stelę, będzie domem Boga. Z wszystkiego, co mi dasz, będę Ci składał w
ofierze dziesięcinę".
