1
Rzekł Bóg do Jakuba: "Idź do Betel i tam zamieszkaj. Wznieś też tam ołtarz
Bogu, który ci się ukazał, gdy uciekałeś przed twym bratem Ezawem".
2
Rzekł
więc Jakub do swych domowników i do wszystkich, którzy z nim byli: "Usuńcie
spośród was [wizerunki] obcych bogów, jakie macie; oczyśćcie się i zmieńcie
szaty.
3
Pójdziemy bowiem do Betel i tam zbuduję ołtarz Bogu, który
wysłuchał mnie w czasie mej niedoli i wspomagał mnie, gdziekolwiek byłem".
4
Oddali więc Jakubowi wszystkie [wizerunki] obcych bogów, jakie posiadali,
oraz kolczyki, które nosili w uszach, i Jakub zakopał je pod terebintem w
pobliżu Sychem.
5
A gdy wyruszyli w drogę, padł wielki strach na okoliczne
miasta, tak że nikt nie ścigał synów Jakuba.
6
Jakub, przybywszy wraz ze
wszystkimi swymi ludźmi do Luz w Kanaanie, czyli do Betel.
7
zbudował tam
ołtarz i nazwał to miejsce El-Betel. - Tu bowiem ukazał mu się Bóg, kiedy
uciekał przed swym bratem.
8
Wtedy to zmarła Debora, piastunka Rebeki, i
pochowano ją w pobliżu Betel pod terebintem, który dlatego otrzymał nazwę
Terebint Płaczu.
9
Bóg ukazał się jeszcze Jakubowi po jego powrocie z Paddan-Aram i
błogosławiąc mu
10
powiedział do niego:
"Imię twe jest Jakub,
ale odtąd nie będą cię zwać Jakubem,
lecz będziesz miał imię Izrael".
I tak otrzymał imię Izrael.
11
Po czym Bóg rzekł do niego:
"Ja jestem Bóg wszechmocny.
Bądź płodny i rozmnażaj się.
Niechaj powstanie z ciebie naród i wiele narodów,
i niechaj królowie zrodzą się z ciebie.
12
Kraj, który dałem Abrahamowi i Izaakowi, daję tobie;
i twemu przyszłemu potomstwu dam ten kraj".
13
Potem Bóg oddalił się od niego z tego miejsca, na którym do niego
przemawiał.
14
A Jakub ustawił stelę na tym miejscu, gdzie Bóg do niego
mówił, stelę kamienną. I składając ofiarę płynną wylał na nią oliwę.
15
Jakub dał więc temu miejscu, na którym przemawiał do niego Bóg, nazwę Betel.
16
A gdy wyruszyli z Betel i mieli jeszcze w drodze przed sobą pewną
przestrzeń, aby dojść do Efrata, Rachela zaczęła rodzić; poród jednak był
ciężki.
17
I kiedy urodziła w wielkich bólach, rzekła do niej położna: "Już
nie lękaj się, bo oto masz syna!"
18
Ona jednak, gdy życie z niej uchodziło,
bo konała, nazwała swego syna Benoni; lecz ojciec dał mu imię Beniamin.
19
A Rachela umarła i została pochowana przy drodze do Efrata, czyli Betlejem.
20
Jakub ustawił stelę na jej grobie. - Kamień tan stoi na grobie Racheli po
dziś dzień.
21
Izrael wyruszył w drogę i rozbił namioty poza Migdal-Eder.
22
A gdy
przebywał w tej okolicy, Ruben zbliżył się do Bilhy, drugorzędnej żony ojca
swego, i obcował z nią; Izrael dowiedział się o tym.
Synów Jakuba było dwunastu:
23
Synowie Lei: pierworodny syn Jakuba Ruben, Symeon, Lewi, Juda,
Issachar i Zabulon.
24
Synowie Racheli: Józef i Beniamin.
25
Synowie Bilhy,
niewolnicy Racheli: Dan i Neftali,
26
oraz synowie Zilpy, niewolnicy Lei:
Gad i Aser. Są to synowie Jakuba, którzy mu się urodzili w Paddan-Aram.
27
A potem Jakub przybył do ojca swego, Izaaka, do Mamre, do
Kiriat-Arba, czyli do Hebronu, gdzie niegdyś mieszkał Abraham, a potem i
Izaak.
28
Izaak miał wtedy sto osiemdziesiąt lat.
29
Izaak, doszedłszy do kresu swego życia, zmarł w późnej starości. I
pochowali go jego synowie Ezaw i Jakub.
