1
Józef został uprowadzony do Egiptu. I kupił go od Izmaelitów, którzy go
tam przyprowadzili, Egipcjanin Potifar, urzędnik faraona, dowódca straży
przybocznej.
2
Pan był z Józefem i dlatego wiodło mu się dobrze i był w domu swego
pana, Egipcjanina.
3
Ten jego pan spostrzegł, że Bóg jest z Józefem i
sprawia, że mu się dobrze wiedzie, cokolwiek czyni.
4
Darzył więc on Józefa
życzliwością, tak iż stał się jego osobistym sługą. Uczynił go zarządcą
swego domu, oddawszy mu we władanie cały swój majątek.
5
A odkąd go
ustanowił zarządcą swego domu i swojego majątku, Pan błogosławił domowi tego
Egipcjanina przez wzgląd na Józefa. I tak spoczęło błogosławieństwo Pana na
wszystkim, co [Potifar] posiadał w domu i w polu.
6
A powierzywszy cały
majątek Józefowi, nie troszczył się już przy nim o nic, tylko o [to, aby
miał takie] pokarmy, jakie zwykł jadać.
Józef miał piękną postać i miłą powierzchowność.
7
Po tych wydarzeniach
zwróciła na niego uwagę żona jego pana i rzekła do niego: "Połóż się ze
mną".
8
On jednak nie zgodził się i odpowiedział żonie swego pana: "Pan mój
o nic się nie troszczy, odkąd jestem w jego domu, bo cały swój majątek oddał
mi we władanie.
9
On sam nie ma w swym domu większej władzy niż ja i niczego
mi nie wzbrania, wyjąwszy ciebie, ponieważ jesteś jego żoną. Jakże więc
mógłbym uczynić tak wielką niegodziwość i zgrzeszyć przeciwko Bogu?"
10
I
mimo że go namawiała codziennie, nie usłuchał jej i nie chciał położyć się
przy niej, aby z nią żyć.
11
Pewnego dnia, gdy wszedł do domu, aby spełniać
swe obowiązki, i nikogo z domowników tam nie było,
12
uchwyciła go ona za
płaszcz i powiedziała: "Połóż się ze mną!" Lecz on [wyrwał się], zostawił
płaszcz w jej ręku i wybiegł na dwór.
13
A wtedy ona, widząc, że zostawił
swój płaszcz i że wybiegł na dwór,
14
zawołała domowników i powiedziała im
tak: "Patrzcie, sprowadzono do nas tego Hebrajczyka, a on chce tu u nas
swawolić! Przyszedł do mnie, aby się położyć ze mną, i zaczęłam głośno
krzyczeć.
15
A gdy tak krzyczałam głośno, zostawił u mnie swój płaszcz i
pospiesznie wybiegł na dwór!"
16
I zatrzymała jego płaszcz u siebie. A kiedy
przyszedł pan Józefa do domu,
17
opowiedziała o tym zajściu tak: "Wszedł do
mnie ów sługa, Hebrajczyk, którego do nas sprowadziłeś, aby ze mną swawolić.
18
A gdy zaczęłam krzyczeć, zostawił u mnie swój płaszcz i uciekł z domu".
19
Kiedy pan jego usłyszał te słowa swej żony, która mu dodała: "Tak
postąpił ze mną twój sługa!" - zapałał wielkim gniewem.
20
Polecił schwytać
Józefa i oddać go do więzienia, gdzie znajdowali się więźniowie faraona.
Józef w więzieniu
Gdy Józef przebywał w tym więzieniu,
21
Pan był z nim okazując mu
miłosierdzie, tak że zjednał on sobie naczelnika więzienia.
22
Toteż ów
naczelnik więzienia dał Józefowi władzę nad wszystkimi znajdującymi się tam
więźniami: wszystko, cokolwiek mieli oni spełnić, spełniali tak, jak on
zarządził.
23
Naczelnik więzienia nie wglądał już zupełnie w to, co było pod
władzą Józefa, ponieważ Pan był z nim i sprawiał, że się mu udawało
wszystko, co czynił.
