1
Po nim powstał Natan,
aby być prorokiem za dni Dawida.
2
Jak tłuszcz się oddziela od ofiar dziękczynnych,
tak Dawid - od synów Izraela.
3
Z lwami igrał jakby z koźlętami
i z niedźwiedziami jak z jagniętami owiec.
4
Czyż w młodości swej nie zabił olbrzyma
i nie usunął hańby ludu,
gdy podniósł rękę i kamieniem z procy
obalił pychę Goliata?
5
Wezwał bowiem Pana Najwyższego,
który dał prawicy jego taką siłę,
że zgładził człowieka potężnego w walce
i wywyższył moc swego ludu.
6
Tak wysławiano go po dziesięć tysięcy razy
i wychwalano z powodu błogosławieństw Pana,
przynosząc mu koronę chwały.
7
Albowiem starł nieprzyjaciół znajdujących się wokół,
zniszczył wrogich Filistynów
i złamał ich moc aż do dnia dzisiejszego.
8
Każdym swym czynem oddał chwałę
Świętemu i Najwyższemu; słowami uwielbienia
z całego serca swego śpiewał hymny
i umiłował Tego, który go stworzył.
9
Postawił przed ołtarzem śpiewających psalmy
i mile płynął dźwięk ich głosów;
10
świętom nadał przepych
i upiększył doskonale uroczystości,
aby wychwalano święte imię Pana
i by przybytek już od rana rozbrzmiewał echem.
11
Pan darował mu grzechy,
moc jego podniósł na wieki,
zawarł z nim przymierze królewskie
i dał tron chwały w Izraelu.
Salomon
12
Po nim nastał syn rozumny,
który dzięki niemu mógł mieszkać bezpiecznie.
13
Salomon królował w czasie spokojnym,
Bóg dał mu wokoło pokój,
aby postawił dom Jego imieniu
i przygotował przybytek na wieki.
14
Jakże byłeś mądry w swojej młodości
i napełniony rozumem, jakby rzeką!
15
Dusza twa okryła ziemię
i zasypałeś ją zagadkowymi przypowieściami.
16
Do odległych wysp doszło twe imię,
przez swój pokój byłeś umiłowany;
17
z powodu hymnów, przysłów, przypowieści
i odpowiedzi podziwiały cię kraje.
18
W imię Pana Boga,
który jest nazwany Bogiem Izraela,
nazbierałeś złota jak cyny
i jak ołowiu nagromadziłeś srebra.
19
Niestety, kobietom wydałeś swe lędźwie
i wyuzdaniu oddałeś władzę nad swym ciałem.
20
Splamiłeś swą chwałę,
zhańbiłeś swoje potomstwo,
sprowadzając gniew na dzieci
i napełniając je smutkiem z powodu twojej głupoty:
21
ponieważ powstała podwójna władza najwyższa
i z Efraima poczęło się zbuntowane królestwo.
22
Pan jednak nie pozbawił go miłosierdzia swego
i nie cofnął żadnego słowa
ani nie odmówił wybranemu swemu potomka,
i nie zatracił potomstwa tego, który Go umiłował;
Jakubowi zostawił Resztę,
a korzeń z niej Dawidowi.
Roboam
23
Salomon spoczął z przodkami swymi
i pozostawił po sobie potomka,
najgłupszego z ludu i pozbawionego rozumu,
Roboama, który swym zamysłem wywołał odstępstwo narodu.
Jeroboam
24
Jeroboam, syn Nebata, sprawił, że Izrael zgrzeszył
i wprowadził Efraima na drogę grzechu,
a grzechy ich tak bardzo się mnożyły,
że wypędziły ich z własnej ziemi.
25
Oddawali się wszelkim niegodziwościom,
aż przyszła na nich pomsta.
