OTWÓRZ KSIĘGĘ I ROZDZIAŁ

Stary Testament Księga Psalmów Rozdział 123

PSALM 123(122)1
Wzgardzony lud ufa swojemu Bogu

123

Pieśń stopni.
Do Ciebie wznoszę me oczy,
który mieszkasz w niebie2.
Oto jak oczy sług
są zwrócone na ręce ich panów
i jak oczy służącej
na ręce jej pani,
tak oczy nasze ku Panu, Bogu naszemu,
dopóki się nie zmiłuje nad nami.
Zmiłuj się nad nami, Panie, zmiłuj się nad nami,
bo wzgardą jesteśmy nasyceni3.
Dusza nasza jest nasycona
szyderstwem zarozumialców
i wzgardą pyszałków4.

PROLOG

Ps 123, 1 - Ps 123 Pieśń pielgrzymów, o motywach indywidualnej i zbiorowej lamentacji (zob. przypis do Ps 120[119],1).

Ps 123, 1 - O niebie jako sferze Bożej, w której króluje On w nieskończonym majestacie - zob. Ps 2,4; Ps 11[10],4; Ps 115[113],3.16. Także uczniowie Chrystusa mają zwracać się do Ojca, "który jest w niebie" w Modlitwie Pańskiej (Mt 6,9).

Ps 123, 3 - Psalm zakłada sytuację zesłańców Judy w niewoli babilońskiej. Por. Ez 36,4.

Ps 123, 4 - Por. Za 1,15.

Wróć do góry