OTWÓRZ KSIĘGĘ I ROZDZIAŁ

Stary Testament Księga Psalmów Rozdział 120

PSALM 120(119)1
Przeciw złym językom

120

Pieśń stopni2.
Do Pana w swoim utrapieniu
wołałem i wysłuchał2 mnie.
Panie, uwolnij moje życie
od warg kłamliwych
i od podstępnego języka!
Cóż tobie [Bóg] uczyni
lub co ci dorzuci3,
podstępny języku?3
Ostre strzały mocarza
i węgle z janowca4.
Biada mi, że przebywam w Meszek
i mieszkam pod namiotami Kedaru!
Zbyt długo mieszkała moja dusza
z tymi, co nienawidzą pokoju.
Gdy ja mówię o pokoju5,
tamci prą do wojny.

PROLOG

Ps 120, 1 - Ps 120 Indywidualna lamentacja; pieśń pielgrzymów.

Ps 120, 1 - "Pieśń stopni" (lub "pieśń pielgrzymów") - obszerna grupa psalmów (120-134) nosi ten tytuł, ponieważ były one śpiewane przez pielgrzymów zdążających do Jerozolimy. Niektórzy autorzy współcześni rozumieją mniej słusznie słowo hebr. "stopnie" o specyficznej budowie literackiej tych psalmów. Poszczególne wiersze podejmują często ostatnie słowo wiersza poprzedniego (por. ww. 2-3.5.6.7; Ps 121[120],1.3.4.7.8 itd.). "Wysłuchał" - inni popr. na czas przyszły.

Ps 120, 3 - "Dorzuci" - jak ukarze twoje krzywoprzysięstwo? (Zob. Rt 1,17 z przypisem); "języku" - por. Ps 7,13-14; Ps 11[10],2; Ps 57[56],5; Ps 64[63],4.

Ps 120, 4 - Inni tłum.: "wyostrzone nad ogniem z janowca". Por. Prz 16,27 - za ogień winy ogień kary.

Ps 120, 7 - Tłum. przybliżone. Inni dod.: "i o prawdzie".

Wróć do góry